Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας: μικροί αυτο'καλλιεργημένοι' σπόροι ελπίδας.

Σε έναν χώρο συμβολικό για τα κινήματα, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, το Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας το τριήμερο 11-13 Οκτωβρίου 2013. Η περιοχή είναι γνωστή στους Αθηναίους, και όχι μόνο, για δύο σημαντικούς λόγους: για τους αγώνες ώστε να αποδοθεί το πρώην αεροδρόμιο στους κατοίκους Αττικής ως ελεύθερος χώρος και να γίνει Μητροπολιτικό Πάρκο, και για τη λειτουργία μέσα στον χώρο του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού (ΜΚΙΕ), μιας κοινωνικής και αλληλέγγυας δομής για την περίθαλψη Ελλήνων και μεταναστών που βρίσκονται αποκλεισμένοι από το Σύστημα Υγείας της χώρας.

Γνωρίζοντας το μέγεθος της περιοχής του Ελληνικού οφείλω να ομολογήσω ότι περίμενα μια διοργάνωση που θα εκτείνεται σε έναν τεράστιο χώρο με πάμπολλα τραπεζάκια, παραγωγούς και συλλογικότητες. Φθάνοντας στο Φεστιβάλ συνάντησα έναν μικρό σχετικά χώρο που όμως με κέρδισε αμέσως με την ζεστή ατμόσφαιρα αλληλεγγύης που αναδυόταν από παντού και από όλους. Και συγκινήθηκα  ιδιαίτερα με την αλληλεγγύη προς τους αγώνες της Θεσσαλονίκης και Β. Ελλάδας: το τραπεζάκι της ΒΙΟΜΕ με τα φυσικά καθαριστικά που παράγουν και διακινούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, καθώς και το πανό αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής από την Επιτροπή  Αλληλεγγύης Αττικής.

Παρά τη μικρή σχετικά έκταση του χώρου και τη σχετικά ανεπίσημη αίσθηση που έπαιρνες από τη διοργάνωση, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ ήταν εξαιρετικά γεμάτο και πλούσιο. Καθώς το μελετούσα και προσπαθούσα να σημειώσω τι από όλα με ενδιαφέρει αφού από το πρωί μέχρι το βράδυ γινόντουσαν ταυτόχρονα δύο συζητήσεις και ένα εργαστήριο, παρατήρησα με κάποια περηφάνια ότι ήταν ιδιαίτερα εμφανής η παρουσία πρωτοβουλιών και εγχειρημάτων από τη Θεσσαλονίκη. Εκπρόσωποι από το αυτοοργανωμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, τον καταναλωτικό συνεταιρισμό ΒίοςCoop, την κίνηση 136 για το νερό, το Λαϊκό Πανεπιστήμιο για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, το συνεργατικό παντοπωλείο ΣΠΑΜΕ ήταν εκεί για να ενημερώσουν τον κόσμο για τις πρωτοβουλίες αυτές και την εξέλιξή τους μέχρι στιγμής.

Στο Φεστιβάλ συμμετείχαν επίσης συνεργατικές επιχειρήσεις, κολεκτίβες και συνεταιρισμοί από την Αθήνα και άλλα μέρη της Ελλάδας (π.χ. Πελοπόννησος, Κρήτη), ποδηλατικές ομάδες, οικοκοινότητες από όλη την Ελλάδα, εκπρόσωποι του Απλεπιστημίου Βολισσού στη Χίο, οι Ηλιόσποροι, η Τράπεζα Χρόνου, τα εναλλακτικά νομίσματα της Art Bank, το Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, και πολλοί άλλοι.

Εκτός από τις συζητήσεις και τις παρουσιάσεις από εκπροσώπους των παραπάνω πρωτοβουλιών, οι επισκέπτες του Φεστιβάλ είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν εργαστήρια acro-yoga, thai massage, ψυχοδράματος, παρασκευής σαπουνιού, σπιτικής οδοντόπαστας, βαρελόκηπου για καλλιέργεια φυτών και οικιακή κομποστοποίηση, παρουσίασης ηλιακού φούρνου, ηλιοθερμίας με κάτοπτρα, aircondition χωρίς ηλεκτρική ενέργεια(!), διατήρησης σπόρων από λαχανικά κ. ά.

Το πρόγραμμα ήταν τόσο πλούσιο που με δυσκολία προλάβαινες να φας για να μη χάσεις όλα όσα συνέβαιναν στο Φεστιβάλ, ενώ ήταν πολύ δύσκολο να προλάβεις να ενημερωθείς από τους εκπροσώπους των συλλογικοτήτων και να πάρεις φυλλάδια από όλες τις πρωτοβουλίες που συμμετείχαν. Μέσα σε όλα αυτά, βρήκα τον χρόνο να προσφέρω εθελοντική εργασία και να κερδίσω κουπόνια φαγητού ώστε να γευτώ το πεντανόστιμο και αποκλειστικά vegan φαγητό χωρίς να πληρώσω χρήματα.

Εκτός από την εθελοντική εργασία ο κόσμος μπορούσε να προσφέρει μεταχειρισμένα αντικείμενα στο ανταλλακτικό παζάρι και να τα ανταλλάξει με άλλα αντικείμενα ή επίσης με κουπόνια φαγητού. Γενικώς επικρατούσε μια αρκετά χαλαρή στάση και πολλές φορές οι διοργανωτές και οι εθελοντές προέτρεπαν τον κόσμο να πάρει παραπάνω αντικείμενα από όσα είχε φέρει για να ανταλλάξει. Παρά τα πιθανά προβλήματα συντονισμού ή κόστους που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα τέτοιο σύστημα, ήταν πάντως ιδιαίτερα απλόχερη η γενναιοδωρία και αλληλεγγύη με την οποία σε αντιμετώπιζαν.

Μετά από τρεις γεμάτες ημέρες με συζητήσεις, νέες ιδέες, ελπίδα και αισιοδοξία για τη δυνατότητα ύπαρξης ενός διαφορετικού μοντέλου παραγωγής και διανομής των προιόντων, καθώς και μιας πιο ανθρώπινης ζωής, ήρθε η ώρα να αφήσω το Φεστιβάλ και να δω λίγη από την Αθήνα που είχα να επισκεφτώ καιρό. Καθώς περπατούσα στους δρόμους της Αθήνας είδα εικόνες χαράς και αισιοδοξίας, καθώς και εικόνες δυστυχίας και ασχήμιας.

Θα μπορούσαν άραγε οι ιδέες και οι πρωτοβουλίες που παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ να αποτελέσουν σπόρους γένεσης ενός κινήματος που θα δώσει λύση σε όλους τους ανθρώπους που βασανίζονται καθημερινά και να εξαλείψει από μπροστά μας όλες τις άσχημες εικόνες; Δύσκολο να απαντηθεί, πάντως ο χώρος και οι άνθρωποι που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ ήταν σαν μια νησίδα ανθρωπιάς δίπλα σε έναν απάνθρωπο κόσμο, μια σπίθα εμπιστοσύνης ότι ένας άλλος κόσμος μπορεί να είναι τελικά εφικτός: ένας κόσμος που θα βασίζεται στην εμπιστοσύνη και τον σεβασμό προς όλους, αντί για την εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου