Υπάρχει μαγεία

Τι το χρειάζεσαι εκείνο το φιλί;

Όταν μπορείς να γράψεις για όλα τα φιλιά του κόσμου

Τι τη χρειάζεσαι αυτήν την αγκαλιά;

Όταν μπορείς να τραγουδήσεις για όλες τις αγκαλιές του δρόμου

Τι τη χρειάζεσαι αυτήν την ιστορία;

Όταν μπορείς να τη ζήσεις με 1000 και έναν τρόπους…

Υπάρχει μαγεία.

Και αν τη βρεις,

θα σηκωθείς από το κρεβάτι σου,

θα ανακαθίσεις

καταμεσίς

στο κατασκόταδο,

και θα χαμογελάσεις.

Κι αν μια μέρα τα χέρια μου

ξεσηκωθούν,

κι έρθουν προς τα εκεί,

κι αναζητήσουν τα δικά σου,

κράτησέ τα εκεί για λίγο.

;Ζωή;

Σήμερα ξύπνησα στις 6.30 το πρωί για να πάω να εκπληρώσω την υποχρέωσή μου ως επιτηρήτρια στην εξεταστική του Πα.Μακ. Όταν τράβηξα τις κουρτίνες, έξω έπεφτε χιόνι. Και την ώρα που ετοιμαζόμουν για να βγω έξω στο τσουχτερό κρύο πριν ακόμα ξημερώσει, σκεφτόμουν ότι είμαι τυχερή που δε χρειάζεται να το κάνω κάθε μέρα και γιατί πηγαίνω σε έναν χώρο εργασίας ελεύθερο από αρκετές απόψεις (αν και το να επιτηρείς φοιτητές/ριες εν ώρα εξετάσεων είναι από τις πιο βαρετές και ‘άσχημες’ ασχολίες που μπορεί να σου τύχουν).

Ταυτόχρονα σκεφτόμουν πώς μπορεί να ονομάζεται η ζωή που πρέπει να ξυπνάς στις 6.00 κάθε μέρα και να βγαίνεις στο κρύο για να πας να δουλέψεις σε μια επισφαλή εργασία, που συνοψίζεται στη προσπάθεια αύξησης του κέρδους ενός ή μερικών, άλλων ανθρώπων. Σκεφτόμουν τους άστεγους και όσους/ες κοιμούνται σε πλατείες και σε αυτοσχέδιους καταυλισμούς. Τους τέσσερις μετανάστες και το ένα παιδί που έφυγαν χθες από το Ορφανοτροφείο για να διασχίσουν τα αφιλόξενα σύνορα.

Πώς μπορεί αυτό να ονομάζεται ζωή, όταν ζωή είναι:

ο έρωτας,

το χιόνι πάνω στο γρασίδι,

οι αγκαλιές κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα μέχρι το πρωί,

τα φιλιά,

οι πολιτικές συζητήσεις,

οι συνελεύσεις γειτονιάς,

οι ατελείωτες βόλτες,                        

το γράψιμο στη μέση της νύχτας,

το διάβασμα χωρίς εξετάσεις,

η ελευθερία να τρέφεις την ψυχή σου μέχρι να γίνει φλόγα, ενάντια σε ό,τι επιμένει να την κρατάει σβηστή.

Πώς μπορεί να λέγεται ζωή κάτι που φτιάχτηκε χωρίς, και όχι για, εσένα...

A little bird told me...
by Pascal Campion

But the fine lines on your face

What do you mostly love in me,

my eyelashes or my smile?

It is not your eyelashes nor your smile

that I mostly love in you

But the fine lines on your face

And the white colour of your hair,

what I most deeply like

For your eyelashes faced the world

And your smile its wonders described.

But among these lines a million stories have walked

And between these hairs a thousand tears dried.

In their depths humanity lies.

Photo by photographer Dorothea Lange
Family of migrant agricultural workers in California during the Great Depression, in the 30s

Ο Κρητικός, το lifestyle και ο σεξισμός του διαδικτύου

Στο fb τις τελευταίες ώρες χορτάσαμε από ποστς για τον διάσημο, ωραίο Κρητικό. Αυτό δεν είναι και τόσο περίεργο αν αναλογιστεί κανείς τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας που λατρεύει το lifestyle, ειδικά μάλιστα όταν αυτό είναι επενδυμένο με εξωτικά χαρακτηριστικά και ικανές δόσεις μελοδραματισμού, μια που ο άνθρωπος αυτός αγωνίζεται καθημερινά όπως δήλωσε στη βιοπάλη, σε μια περιοχή που σιγά σιγά ερημώνει εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών λιτότητας.

Το περίεργο λοιπόν δεν είναι η αναπαραγωγή από όλα τα μέσα της περίπτωσης του συγκεκριμένου ανθρώπου (κάτι ανάλογο δεν είχε γίνει άλλωστε και με τον επίσης γοητευτικό Σπαλιάρα και τις καυτές του δηλώσεις;) Το περίεργο είναι η προέλευση και το περιεχόμενο των ποστς που έχουν κατακλύσει τις διαδικτυακές μας σελίδες, στην πλειοψηφία τους από άντρες, τα οποία κατακρίνουν και μάλιστα με πολύ χυδαίο τρόπο τις γυναίκες που αποτόλμησαν να εκφράσουν τη γοητεία που τους άσκησε ο εν λόγω γλυκύτατος Κρητικός.

Εγώ προσωπικά δεν είδα σχόλιο γυναίκας (ή άντρα ή όπως θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ο καθένας) που να δηλώνει ότι της αρέσει ο κύριος αυτός, είδα όμως αρκετά ποστς που στηλιτεύουν τις γυναίκες και τα σχόλιά τους για τον άνθρωπο αυτό. Συνήθως καμουφλαρισμένα με χιούμορ και κυρίως στεκόμενα στο γεγονός ότι ο κύριος Κρητικός δεν είναι για τα μούτρα τους εφόσον είναι αγρότης, αρμέγει γίδια και γενικότερα κάνει μια ζωή πολύ διαφορετική από αυτήν που έχουμε συνηθίσει οι περισσότερες/οι.

Και να σου με αφορμή και οι φωτογραφίες αντίστοιχων γυναικών τσοπάνηδων ή γυναικών από την Κρήτη σε ημίγυμνες πόζες γιατί, πώς να το κάνουμε, όταν πρόκειται περί αντικειμενοποίησης των δύο φύλων, αυτή του γυναικείου σώματος πρέπει πάντα να γίνεται με πιο ακραίο τρόπο και να υπερτερεί της αντίστοιχης που κατευθύνεται προς την αντίθετη πλευρά. Όχι που θα μας αφήνανε σε χλωρό κλαρί να διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας για τον γοητευτικό, πλην απλό και τίμιο Κρητικό..

Και που είναι το κακό σε αυτό θα μου πείτε; μερικές γυναίκες εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για τον Κρητικό, και μερικοί άντρες τις κορόιδεψαν γι' αυτό ή βρήκαν απλώς μια αφορμή για να ποστάρουν ημίγυμνες φωτογραφίες γυναικών και να τις θαυμάσουν, κάτι που κάνουν ούτως ή άλλως σε καθημερινή βάση. Όμως το γεγονός ότι κάποιοι σπεύδουν να στηλιτεύσουν και μάλιστα με χυδαίο και 'βίαιο' τρόπο τις γυναίκες που προέβησαν μια εκ των ελαχίστων φορών σε μια πρακτική, η οποία στην αντίθετη κατεύθυνση γίνεται σε καθημερινή βάση και άρα (πρέπει να) θεωρείται αποδεκτή, κρύβει όπως και να το κάνουμε έναν βαθύ και 'βίαιο' σεξισμό.

Και το πρόβλημα δεν είναι με ένα σχόλιο, με μια δημοσίευση ή με ένα ποστ, από τα οποία κάποια μπορεί να είναι όντως ‘αστεία’ (αν και ο σεξισμός που ντύνεται με τον μανδύα του χιούμορ δεν παύει να είναι σεξισμός στον ίδιο βαθμό). Το πρόβλημα είναι ότι η επίθεση αυτή γίνεται μαζικά, έχει κατακλύσει το ίντερνετ και τα σόσιαλ μίντια και άρα μετατρέπεται σε κοινωνικό φαινόμενο. 

Κοινωνικό φαινόμενο που δείχνει το συντηρητικό και σεξιστικό πρόσωπο μιας κοινωνίας, η οποία αντικειμενοποιεί και δήθεν ‘εξυψώνει’ τη γυναικεία ομορφιά all the time και με άπειρους τρόπους, αλλά τη μία φορά που η αντικειμενοποίηση της ομορφιάς προέρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση, τότε αυτό γίνεται όχι μόνο κατακριτέο και μη αποδεκτό, αλλά στηλιτεύεται και μάλιστα με τον χυδαιότερο τρόπο. Όπως πολύ ωραία έθεσε σε σχόλιο στο fb μια φίλη που επέστησε την προσοχή μου στη νέα αυτή μανία των τελευταίων ωρών: "Μόνο από αντρικό κράξιμο είδα ποστ για τον Κρητικό.. Παράξενο.. Ενώ η καθημερινή αντικειμενικοποίηση μιας γυναίκας είναι κάτι σύνηθες και μη κατακριτέο, ενώ για το αντίστροφο μας κουνάτε και το δάχτυλο.."

Και μέσα σε όλα αυτά έχει ξεχαστεί και ο λόγος με αφορμή του οποίου ο κύριος Κρητικός αποτέλεσε αντικείμενο θεοποίησης και χλευασμού σε διαδικτυακά και άλλα μέσα. Ο άνθρωπος αυτός ταξίδεψε στην Αθήνα για να διαδηλώσει κατά της ψήφισης ενός νομοσχεδίου που όπως δηλώνει θα ερημοποιήσει την περιοχή του και θα καταστήσει αδύνατη την όποια οικονομική δραστηριοποίηση στη γη όπου μεγάλωσε. Στη γη την οποία πονάει όπως και όλοι όσοι/ες αγωνίζονται για τη διάσωση των πόρων και την επιβίωση της κοινότητάς τους.

Αν η ομορφιά αυτού του ανθρώπου βοηθήσει τον αγώνα του και κάνει το μήνυμά του να ακουστεί και να έχει απήχηση, τότε χαλάλι. Χαλάλι και το lifestyle, και οι εκπομπές, και τα σχόλια λατρείας. Αν και δυστυχώς αμφιβάλω ότι θα συμβεί και αυτό. Όμως θα άξιζε επιτέλους αυτή η κοινωνία να ξυπνήσει και να δει ξεκάθαρα μπροστά της τα όσα συμβαίνουν. Να βγει από τον λήθαργο του lifestyle καιτου σεξισμού και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που υπάρχουν μπροστά της με αποφασιστικότητα αλλά και με σεβασμό προς τον άλλο άνθρωπο, προς το διαφορετικό. Οι βρισιές και το χιουμοράκι που στην καλύτερη των περιπτώσεων συγκαλύπτει μια επιφανειακή αντιμετώπιση των πραγμάτων ενώ στη χειρότερη γίνεται το καμουφλάζ του σεξισμού, δε βοηθάνε στην εκτόνωση των προβλημάτων, αλλά αντιθέτως οπλίζουν ακόμα περισσότερο την υφέρπουσα βιαιότητα μιας κοινωνίας που είναι έτοιμη να εκραγεί.

Δημοσιεύτηκε στο Μωβ την Τετ. 25 Νοε 2015, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

What is facebook's problem with nipples?

Seriously, what is the problem with just a pair of brownish coloured areolas? After all, they are just a part of myself, of what my body looks like, of who I am without a shirt.

I am talking about facebook’s hypocritical and illogical terms of use policy which forbids the publication of nude photographs, irrespective of why they are being posted, who posts them and what they represent.

It is hypocritical because at the same time it forbids nudity, facebook allows the existence of commercial pages and private profiles with explicitly sexually provocative and/or pornographic content, just because nipples and penises may be airily covered or simply because these are paying facebook to promote their business activities.*

And while facebook allows and even promotes the existence of pages with explicit pornographic content, natural looking photos of nudity that are being taken by artists and photo reporters with the intention to inform about an activist action or a cause, are being banned on the grounds of nudity and/or pornographic content. Highly irrational, nevertheless part of facebook’s inviolable terms of use.

As a result, facebook deletes images, blocks accounts and permanently erases user profiles because of photos showing female breasts and other nude body parts. The same happened with my fb account as a result of a photo showing a side angle of my breasts during an interview I was giving about my participation at the World Naked Bike Ride (WNBR) in Brussels, Belgium.

The WNBR action is part of a global movement aiming at promoting the use of bicycle, a cleaner environment and sending a message against the incrimination of the naked body which is exactly what facebook is doing when deleting those photos and their users’ accounts. As a matter of fact, before facebook deleted my user account, it had previously blocked it on a number of occasions because of photos of nude or semi-nude content from the World Naked Bike Ride in Greece, which is self-organised by a group of activist cyclists in the city of Thessaloniki.

With the permanent erasure of my fb profile of 8 years, I lost around 1000 fb friends, photographs, articles, dialogues and important contact details, which made me feel as if losing part of my identity, since the way facebook dominates our lives today, entails that everything we do and everything we are is being recorded with or even without our consent within its ‘pages’.

And yes, by sustaining these terms of use and by deleting photos of natural nudity or nudity as a catalyst for a cause while at the same time allowing pornographic material to exist through its pages, Facebook tells us that it is ok when the female body is objectified, sexualized and pornified, but it is not ok when the same body becomes a means for activism, political action or a canvas for self-expression.

It tells us that it is ok for the media, the internet and the businesses to use female bodies in a sexualized way in order to make a profit, but it is not ok for the woman being in this body to use it as she, herself, sees fit.

In this way, facebook perpetuates a sexist, patriarchical and discriminatory culture that is being imposed on women by so many different sides and becomes responsible for the incrimination of their naked bodies that so well feeds the modern rape culture. A culture that also feeds many other small or bigger issues that are connected with the idea of our naked bodies being something ‘dirty’ or provocative  or as an object to be manipulated by and for men’s sexual desire or the industries’ beauty standards.

Sunday 23^rd of August 2015 is international Go Topless Day, an action that promotes women’s right to go topless in public just like men, on gender equality grounds. On this occasion let’s reclaim back from facebook our naked bodies, identities and right for freedom of expression!

I would like to invite all fb users, especially women, whose fb accounts have been blocked or deleted for the same reasons as mine, to post their photos under #thisismybody or send them to christinnsa@gmail.com and I will upload them on my blog together with this text. You can post your photos that have been censored by fb or your stories under #thisismybody on facebook, twitter or/and instagram.

See the original story in English and in Greek on my blog, sun tousled: http://sun-tousled.blogspot.gr/

*PS: There is so many of them but here is a few that I was able to dig up with just a few clicks:

https://www.facebook.com/pages/S-K-Y-P-E-G-I-R-L-S/935670039788549

https://www.facebook.com/pages/Ultimate-Babes/275845175901119

https://www.facebook.com/pages/Sexy-Babes/719951141456343

https://www.facebook.com/ZOOMagazine

Ποιο είναι το πρόβλημα του facebook με τις γυναικείες ρώγες;

Σοβαρά, ποιο είναι το πρόβλημα με απλώς ένα ζευγάρι θηλές στο χρώμα του δέρματος; Στο κάτω κάτω αποτελούν κομμάτι του εαυτού μου,  του πώς είναι το σώμα μου, αυτής που είμαι χωρίς μπλούζα.

Αναφέρομαι στους υποκριτικούς και παράλογους όρους χρήσης του facebook που απαγορεύουν τη δημοσίευση γυμνών φωτογραφιών, ανεξάρτητα από το γιατί δημοσιεύονται, ποιος/α τις δημοσιεύει και τι εκφράζουν.

Είναι υποκριτικό γιατί ενώ απαγορεύει την εμφάνιση του γυμνού σώματος, το facebook επιτρέπει την ύπαρξη εμπορικών σελίδων και προφίλ χρηστών με ξεκάθαρα σεξουαλικό, προκλητικό ή/και πορνογραφικό περιεχόμενο, μόνο και μόνο επειδή οι ρώγες και τα πέη μπορεί να είναι ελαφρώς καλυμμένα ή απλώς επειδή οι σελίδες αυτές πληρώνουν το facebook για την προώθηση των εμπορικών τους δραστηριοτήτων.*

Και ενώ το facebook επιτρέπει και μάλιστα προωθεί την ύπαρξη σελίδων με ξεκάθαρα πορνογραφικό περιεχόμενο, οι φυσικές φωτογραφίες που απεικονίζουν το γυμνό σώμα από καλλιτέχνες και φωτορεπόρτερς με σκοπό την ενημέρωση για μια ακτιβιστική δράση ή για έναν κοινωνικό σκοπό, απαγορεύονται  με το επιχείρημα του γυμνού και/ή πορνογραφικού υλικού. Ιδιαίτερα παράλογο, παρ’ όλα αυτά αποτελεί κομμάτι των  απαράβατων κανόνων χρήσης του facebook.

Σαν αποτέλεσμα, το facebook διαγράφει φωτογραφίες, μπλοκάρει λογαριασμούς και διαγράφει οριστικά προφίλ χρηστών, εξαιτίας φωτογραφιών που δείχνουν γυναικεία στήθη και άλλα γυμνά μέρη του σώματος. Το ίδιο συνέβη και με τον δικό μου fb λογαριασμό ως αποτέλεσμα μιας φωτογραφίας στην οποία φαινόταν το στήθος μου από το πλάι, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που έδινα για την συμμετοχή μου στη Διεθνή Γυμνή Ποδηλατοδρομία στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο.

Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία αποτελεί μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος που αποσκοπεί στην προώθηση της χρήσης του ποδηλάτου, σε ένα καθαρότερο περιβάλλον και στην αποστολή μηνύματος ενάντια στην ενοχοποίηση του γυμνού σώματος, το οποίο είναι ακριβώς αυτό που κάνει το facebook όταν διαγράφει τέτοιες φωτογραφίες και τους λογαριασμούς των χρηστών που τις δημοσιεύουν.  Πριν το facebook διαγράψει τον λογαριασμό μου, τον είχε επίσης μπλοκάρει μερικές φορές εξαιτίας φωτογραφιών γυμνού ή ημίγυμνου περιεχομένου από τη Διεθνή Γυμνή Ποδηλατοδρομίαστην Ελλάδα, αυτο-οργανωμένη δράση που διοργανώνεται από μια ομάδα ακτιβιστών ποδηλατών στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Με την οριστική διαγραφή του fb προφίλ μου των 8 χρόνων, έχασα περίπου 1000 fb φίλους/ες, φωτογραφίες, άρθρα, διαλόγους και σημαντικά στοιχεία επικοινωνίας, γεγονός το οποίο με έκανε να νιώσω σαν να χάνω ένα κομμάτι της ταυτότητάς μου, εφόσον ο τρόπος που το facebook έχει κυριαρχήσει στις ζωές μας σήμερα, σημαίνει ότι ο,τιδήποτε κάνουμε και ο,τιδήποτε είμαστε, καταγράφεται με ή ακόμα και χωρίς τη συγκατάθεσή μας στις ‘σελίδες’ του.

Και ναι, διατηρώντας αυτούς τους όρους χρήσης, και διαγράφοντας φωτογραφίες φυσικού γυμνού σώματος ή γυμνού ακτιβισμού που λειτουργεί ως καταλύτης για κάποιον σκοπό, ενώ την ίδια στιγμή επιτρέπει πορνογραφικό υλικό να υπάρχει στις σελίδες του, το facebook μας λέει ότι είναι οκ όταν το γυναικείο γυμνό σώμα γίνεται αντικείμενο, σεξουαλικοποιείται και χρησιμοποιείται για πορνογραφική χρήση, αλλά δεν είναι οκ όταν το ίδιο σώμα γίνεται μέσο ακτιβισμού, πολιτικής δράσης ή καμβάς προσωπικής έκφρασης.

Μας λέει ακόμα ότι είναι οκ για τα ΜΜΕ, το ίντερνετ και τις βιομηχανίες να χρησιμοποιούν γυναικεία σώματα με έναν σεξουαλικοποιημένο τρόπο για να αποκομίσουνκέρδος, αλλά δεν είναι οκ για τη γυναίκα που βρίσκεται μέσα σε αυτό το σώμα να το χρησιμοποιεί όπως η ίδια επιθυμεί.

Με αυτόν τον τρόπο, το facebook διαιωνίζει μια σεξιστική, πατριαρχική και μεροληπτική στάση που επιβάλλεται στις γυναίκες από τόσες διαφορετικές πλευρές και γίνεται υπεύθυνη για την ενοχοποίηση του γυμνού σώματος που τόσο ιδανικά ευνοεί την σύγχρονη κουλτούρα βιασμού (rape culture). Μια κουλτούρα που επίσης ευνοεί/ευνοείται από πολλά άλλα μικρά ή μεγαλύτερα ζητήματα που συνδέονται γενικότερα με την ιδέα ότι το γυμνό μας σώμα είναι κάτι ‘βρώμικο’ ή προκλητικό ή αντικείμενο χειραγώγησης από και για την αρσενική σεξουαλική επιθυμία ή τα πρότυπα ομορφιάς των βιομηχανιών.

Την Κυριακή 23 Αυγούστου είναι η διεθνής Go Topless Day, μια δράση που υποστηρίζει το δικαίωμα των γυναικών στη δημόσια τόπλες εμφάνιση όπως και οι άντρες, στη βάση της ισότητας των δύο φύλων.  Με αυτήν την αφορμή μπορούμε να διεκδικήσουμε από το facebook τα γυμνά μας σώματα, την ταυτότητά μας και το δικαίωμά μας για ελευθερία έκφρασης!

Θα ήθελα λοιπόν να προσκαλέσω όλες και όλους τους χρήστες fb, κυρίως τις γυναίκες, που οι λογαριασμοί τους στο fb μπλοκαρίστηκαν ή διαγράφηκαν για τους ίδιους λόγους, να ποστάρουν τις φωτογραφίες τους στο #thisismybody ή να τις στείλουν στο e-mail christinnsa@gmail.com  και θα τις ανεβάσω στο μπλογκ μου μαζί με αυτό το κείμενο. Μπορείτε να ποστάρετε τις λογοκριμένες φωτογραφίες ή τις ιστορίες σας στο #thisismybody στο facebook, twitter ή/και instagram.

Δείτε το αρχικό κείμενο στα αγγλικά και στα ελληνικά στο μπλογκ sun tousled: http://sun-tousled.blogspot.gr/

*PS: Είναι πάρα πολλές, αλλά εδώ μπορείτε να δείτε μερικές σελίδες του facebook που μπόρεσα να ανακαλύψω μόνο με μερικά clicks:

https://www.facebook.com/pages/S-K-Y-P-E-G-I-R-L-S/935670039788549

https://www.facebook.com/pages/Ultimate-Babes/275845175901119

https://www.facebook.com/pages/Sexy-Babes/719951141456343

https://www.facebook.com/ZOOMagazine

Σκέφτηκες ποτέ κορίτσι;

Σκέφτηκες ποτέ κορίτσι την ικανότητά σου να φωτίσεις τον κόσμο;

Μην αφήσεις τίποτα και κανέναν να ρουφήξει όλα αυτά που σημαίνουν τον άνθρωπο που είσαι και αυτήν που μπορείς να γίνεις: την ενέργεια, την καρδιά, το μυαλό σου, και πάνω απ’ όλα τα συναισθήματά σου, γιατί είναι ό,τι πιο κοντά σε ‘σου’ θα αποχτήσεις ποτέ.

Να είσαι πάντα κορίτσι το ίδιο σθεναρά περήφανη για τη δημιουργικότητα και την ενέργειά σου, αλλά και για τις ρωγμές και τη θλίψη που νιώθεις μέσα στην ψυχή σου. Ο,τιδήποτε νιώθεις, το παραμικρό κομματάκι της ψυχής σου, το παραμικρό αποτύπωμα στο κορμί σου αντανακλάει αυτό που είσαι και εξελίσσει τον άνθρωπο που μπορείς να γίνεις.

Μην ξοδέψεις ούτε ένα δευτερόλεπτο κορίτσι για να αναρωτηθείς αν θα σε πάρει τηλέφωνο ή γιατί δεν σου έστειλε μήνυμα. Ο λόγος που βρίσκεσαι σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι για να αναρωτιέσαι, αλλά για να τον φωτίσεις και για να εμψυχώσεις άλλες και άλλους να φωτίσουν τον δικό τους κόσμο.

Μην περάσεις ούτε ένα λεπτό κορίτσι για να αναρωτιέσαι γιατί υπάρχει σκοτάδι στον κόσμο. Δεν θα φωτίσεις τον κόσμο ψάχνοντας στο σκοτάδι, αλλά ρίχνοντας φως εκεί όπου μπορείς να το ρίξεις.

Και προπαντός κορίτσι μην σκεφτείς ότι φταις. Να είσαι ευγενική με τους ανθρώπους και να προσπαθείς να εξελίσσεις τον άνθρωπο που μπορείς να γίνεις, όμως μην κατηγορήσεις ποτέ τον εαυτό σου για πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις. Και αν μπορείς να τα αλλάξεις, μην τον κατηγορήσεις ούτε τότε. Άλλαξέ τα με όλους τους δυνατούς τρόπους που περνάνε από το χέρι σου.

Μη γίνεις ποτέ ανταγωνιστική κορίτσι με τα υπόλοιπα κορίτσια. Μη γίνεις ανταγωνιστική ούτε με τα αγόρια. Ταυτόχρονα όμως να μην ανέχεσαι τίποτα που νιώθεις ότι σε μειώνει, σε προσβάλει ή σε κάνει να νιώθεις άβολα. Να αμφισβητείς τα στερεότυπα, να πολεμάς τον σεξισμό και την πατριαρχία όπου και αν βρεθείς, με όποιον τρόπο μπορείς. Χωρίς να κατηγορείς τους άλλους, αλλά εξηγώντας τους γιατί πιστεύεις σε έναν πιο δίκαιο και ισότιμο κόσμο και πώς μπορεί αυτός να δημιουργηθεί. Χωρίς να τους πιέζεις να αλλάξουν, αλλά δίνοντας το παράδειγμα με τις δικές σου πράξεις.

Να ακολουθείς πάντα την καρδιά σου κορίτσι, χωρίς να ξεχνάς τις καρδιές όλων των υπολοίπων. Να είσαι και να συμπεριφέρεσαι όπως ακριβώς γουστάρεις, με μοναδική προϋπόθεση ότι δεν προσβάλεις και δεν κάνεις κακό σε άλλους. Να μην ξεχνάς ποτέ κορίτσι ότι είναι δικαίωμά σου και μόνο δικό σου να είσαι όσο σεμνή, προκλητική, απλή, περιποιημένη, σέξυ, ομιλητική, ήσυχη, αστεία, παιχνιδιάρα ή σοβαρή γουστάρεις εσύ. Και μόνο εσύ. Το σώμα σου ανήκει μόνο σε σένα και σε κανέναν άλλον/η.

Μην αλλάξεις το στυλ σου για τίποτα και για κανέναν κορίτσι, παρά μόνο αν εκφράζει εσένα. Και μόνο εσένα. Μόνο αν σε κάνει να νιώθεις υπέροχα με τον εαυτό σου και τίποτα λιγότερο.

Μην ξεχνάς κορίτσι ότι η επιλογή σου να έχεις έναν ή κανέναν ή πολλούς/ές ερωτικούς συντρόφους πρέπει να συνοδεύεται από την επιθυμία σου και τη συναίνεσή σου μόνο, καθώς και αυτήν των ανθρώπων με τους οποίους εμπλέκεσαι με οποιονδήποτε τρόπο ή τρόπους. Μην ξεχνάς ότι δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν/μια. Μην ξεχνάς ότι δεν είσαι υποχρεωμένη σε κανέναν/μια. Μην ξεχνάς ότι δεν είσαι υποχρεωμένη να είσαι ευγενική με κανέναν αν σε κάνει να νιώσεις άβολα ή διεκδικήσει ο,τιδήποτε από σένα χωρίς τη συναίνεσή σου.

Το φλερτ δε σημαίνει τίποτα παραπάνω από αυτό ακριβώς που είναι. Δεν αποτελεί συμβόλαιο για σεξ. Ούτε πρόσκληση για οποιαδήποτε δράση που δεν είναι πέρα ως πέρα συναινετική. Το ίσως δε σημαίνει ναι και το όχι δε σημαίνει ίσως. Ποτέ.

Μη δέχεσαι ποτέ κορίτσι κανέναν/μια να κριτικάρει το ντύσιμό σου, όσο ‘βαρύ’ ή ‘ελαφρύ’ και να είναι αυτό. Το προκλητικό ντύσιμο δεν έχει καμία σχέση με χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητά σου, δεν υπονοεί τίποτα για το ποια είσαι ή τι θέλεις και κυρίως δεν σε κάνει λιγότερο ικανή να φωτίσεις τον κόσμο και δεν σε υποχρεώνει να γίνεσαι αντικείμενο σεξιστικής κριτικής, τόσο δήθεν θετικής, όσο και αρνητικής.

Μη δέχεσαι ποτέ κορίτσι λέξεις και όρους που είναι ξεκάθαρα σεξιστικοί, εφόσον υπάρχουν για να περιγράψουν τη γυναικεία συμπεριφορά και μόνο. Μη σταματάς να αναρωτιέσαι και να καταδικάζεις το γεγονός ότι υπάρχουν λέξεις με αρνητική χροιά χωρίς αρσενική εκδοχή. Μη δέχεσαι ποτέ χαρακτηρισμούς και μη χρησιμοποιήσεις ποτέ τις λέξεις  ‘αναύτρα’ και ‘τσούλα’ για να χαρακτηρίσεις άλλα κορίτσια. Δεν υπάρχουν αναύτρες και δεν υπάρχουν τσούλες, οι λέξεις αυτές είναι κοινωνικά κατασκευάσματα μιας πατριαρχικής κοινωνίας και τίποτα άλλο κορίτσι, να το θυμάσαι αυτό πάντα.

Και τέλος, πάνω απ’ όλα, να θυμάσαι κορίτσι…

πως ό,τι και να σου έχει συμβεί ή σου συμβαίνει ακόμα,

θα ξυπνήσεις μια μέρα ανάλαφρη σαν πουλί,

και τα βάρη που κάποτε κουβάλησες στους ώμους σου,

θα στα θυμίζουν μόνο τα πούπουλα στα φτερά σου.


Δημοσιεύτηκε στο Μωβ το Σάβ. 15 Αυγ 2015.

Illustration by Christina Tsevis

Η άνοιξη στους δρόμους

Αν με κλείσεις σε ένα σπίτι κουκλίστικο
γεμάτο με όλα τα πράγματα που αγαπώ
και πάλι θα θέλω να είμαι έξω,
στους δρόμους.

Πάρε μου μόνο μια αιώρα,
να ξεκουράζομαι
όταν δεν παλεύω να αλλάξω,
τον κόσμο.

Photo by ChristinSa

Διαβάζω κάτι φράσεις

Διαβάζω κάτι φράσεις από αυτές που κυκλοφορούν στο internet και λένε ότι το γυμνό κορμί σου πρέπει να ανήκει μόνο σε όσους ερωτεύονται τη γυμνή ψυχή σου… και άλλες που υπονοούν ότι δεν θα έπρεπε να σπαταλάμε το κορμί μας χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος. Διαφωνώ! Το κορμί μας ας το μοιραζόμαστε άφοβα και με πάθος (φυσικά με αλληλοσεβασμό, κοινή συγκατάθεση και την απαραίτητη προσοχή για την υγεία μας).

Τα αισθήματά μας είναι αυτά που δεν πρέπει να σπαταλάμε!

Διαβάζω και κάτι άλλες φράσεις από αυτές που λένε ότι η αληθινή αγάπη μόνο δίνει και ποτέ δεν παίρνει… αλλά πώς αλλιώς να υπάρξει αληθινή αγάπη αν όχι με ισοτιμία συναισθημάτων. Όχι μια ισοτιμία που παίρνεις τη μεζούρα και την μετράς για να δεις πόσα έδωσες και πόσα πήρες, ώστε να κόψεις και να ράψεις την αγάπη στα μέτρα μιας στυγνής ανταλλαγής, αλλά μια ισοτιμία γενναιόδωρη και μεγαλοπρεπή που σε μετατρέπει στον άνθρωπο που ονειρεύεσαι να γίνεις, στον άνθρωπο που θαυμάζεις, που σε κάνει να αγαπήσεις περισσότερο τον εαυτό σου και μαζί και όλο τον κόσμο. Που σε κάνει να ξυπνάς το πρωί με ενέργεια που ούτε φανταζόσουν ότι θα μπορούσες να έχεις, που κάνει το μυαλό σου κοφτερό σαν ξυράφι, που σε κάνει να χαμογελάς όλη μέρα, που σε κάνει να είσαι ευγενικός με όλους τους ανθρώπους γύρω σου.

Ερωτευτείτε ανθρώπους που δίνουν αξία στα συναισθήματά σας και εμπιστεύονται τον άνθρωπο που μπορείτε να γίνετε, που σας ενθαρρύνουν να οδηγηθείτε προς τα εκεί, που δεν σας επιβάλουν τίποτα, που σας αφήνουν ελεύθερους. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας κάνουν να γελάτε σαν μικρά παιδιά. Ερωτευτείτε ανθρώπους με τους οποίους μπορείτε να αλληλοπειραχθείτε και να χασκογελάσετε με την ίδια άνεση που μπορείτε να συζητήσετε το πιο σοβαρό θέμα του κόσμου. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας κρατούν το χέρι. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας χαϊδεύουν για ώρες ολόκληρες. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας φιλούν. Σε συνηθισμένα και ασυνήθιστα μέρη της γης. Σε συνηθισμένα και ασυνήθιστα μέρη του σώματος. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας κάνουν μικρές εκπλήξεις. Καλύτερα όχι αγοραστές και σίγουρα όχι ακριβές, αλλά αυθόρμητες και από αυτές που θυμίζουν μόνο εκείνους. Ερωτευτείτε ανθρώπους με τους οποίους μπορείτε να σχολιάζετε ταινίες στο σινεμά και να γελάτε σιγανά. Ερωτευτείτε ανθρώπους που δεν θα σας κάνουν ποτέ παρατήρηση ότι πρέπει να μείνετε ήσυχοι, αλλά θαυμάζουν την ομιλητικότητά σας και την ικανότητά σας για φασαρία. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας θαυμάζουν και σας θεωρούν όμορφους ό,τι ρούχα και να φορέσετε ή να μη φορέσετε. Ερωτευτείτε ανθρώπους που σας κάνουν μικρά, γλυκά κοπλιμέντα αντί να σας υπόσχονται μεγάλα λόγια παντοτινής αγάπης.

Ερωτευτείτε ανθρώπους ευαίσθητους, άντρες που κλαίνε, γυναίκες που λένε τρυφερά λόγια, ανθρώπους που γράφουν, διαβάζουν, ζωγραφίζουν, φωτογραφίζουν, ανθρώπους που βλέπουν τον κόσμο με τα δικά τους μάτια, αλλά τρέφουν σεβασμό για τη ματιά όλων των υπολοίπων.  Aνθρώπους ευγενικούς, που δε χρησιμοποιούν φράσεις γεμάτες στόμφο, αλλά λέξεις που ακτινοβολούν σεβασμό, ομορφιά και ευγένεια. Ανθρώπους που στο στόμα τους οι λέξεις, οι φράσεις, ακόμα και τα σημεία στίξης αποχτούν αυθεντικότητα και σημασία και εξυψώνονται για να φτάσουν τις δικές σας λέξεις, φράσεις και σημεία στίξης. Ανθρώπους που σας εμπνέουν να δημιουργήσετε. Οποιαδήποτε μορφή και να παίρνει αυτή η δημιουργία. Ανθρώπους που η δημιουργία σας είναι όχι μόνο ασφαλής μαζί τους αλλά αποχτάει μεγαλοπρέπεια και πολλαπλασιάζεται. Που γίνεται ασυγκράτητη. 

Ερωτευτείτε αυτούς τους ανθρώπους. Και αυτούς, ερωτευτείτε τους ασυγκράτητα.

Can we learn to love again?

Θα μπορέσει άραγε να μάθει να αγαπάει ξανά; Σκέφτηκε τη στιγμή που στο ραδιόφωνο ακουγόταν το τραγούδι We can learn to love again. Το άκουγε με ερωτηματικό, Can we learn to love again? Μόλις είχε κατεβεί από το λεωφορείο με τα ακουστικά του κινητού κολλημένα στα αυτιά της. Ποια, εκείνη; Ήταν η σκέψη αμέσως μετά. Που συμβούλευε όλο τον κόσμο, που ακόμα συμβουλεύει όλο τον κόσμο, ότι το μεγαλύτερο λάθος που μπορούν να κάνουν είναι να πιστέψουν ότι δεν θα ξαναερωτευτούν. Εκείνη που έλεγε ότι θα είναι ερωτευμένη ακόμα και στα ογδόντα.. πώς γίνεται; τις σκέψεις της διέκοψε ο παγωμένος αέρας που σφύριζε στα αυτιά της. Ax ξέχασα να πάρω σκούφο, οι ρεαλιστικές σκέψεις διαδεχόταν ρυθμικά τις αμέσως προηγούμενες, σαν μοτεράκι που κάνει έναν επαναλαμβανόμενο θόρυβο και δεν σε αφήνει να ησυχάσεις.

Και όμως, όσο η ψυχή της νέκρωνε άλλο τόσο το σώμα της  ήταν γεμάτο ζωή και ενέργεια. Κάθε φορά που ήθελε να ικανοποιήσει τον εαυτό της είχε όλο και περισσότερους οργασμούς. Κάθε φορά και μερικούς περισσότερους. Ήταν λες και κάθε φορά που ένα μικρό κομμάτι της ψυχής της πέθαινε, αυτό αντισταθμιζόταν με ένα κομμάτι του κορμιού της που ζωντάνευε γεμάτο νέα αποκαλυφθείσα ενέργεια.

Πώς γίνεται η ψυχή σου να είναι  πεθαμένη και το σώμα σου να παραμένει τόσο ζωντανό; Όπως γίνεται να είσαι δημιουργική κάθε μέρα, να έχεις όλες αυτές τις νέες ιδέες και την έμπνευση για δημιουργία που κάπου πρέπει να διοχετεύσεις, και την ίδια στιγμή να νιώθεις ότι δεν ανήκεις πουθενά, ότι πρέπει να τα κάνεις όλα μηχανικά, ότι δεν έχεις στην πραγματικότητα άλλη επιλογή από το να τα κάνεις, ότι δεν πρόκειται για ευτυχία, αλλά για αναγκαιότητα..

Πώς θα μπορέσει άραγε να μάθει να αγαπάει ξανά; θα δανείζεται αγάπη από αυτήν που νιώθουν οι υπόλοιποι γύρω της. Θα τη δανείζεται και μετά θα τη διοχετεύει στους ανθρώπους με τους οποίους θα δημιουργεί. Κάθε διάλογος, κείμενο, φωτογραφία, σκίτσο, ζωγραφιά, αντικείμενο, θα γίνεται κανάλι απορρόφησης και διοχέτευσης αγάπης.

Ενέσεις χαράς από φίλους που έχουν την ικανότητα να αγαπούν, τώρα που δεν την έχει εκείνη. Όπως λίγο καιρό πριν, που την είχε πάρει τηλέφωνο η φίλη της Ιόλη για να της πει ότι βρήκε τον έρωτα, εντελώς αναπάντεχα και ξαφνικά, τις πρώτες ημέρες του καινούριου χρόνου. Ενώ λίγες μέρες πριν από αυτό, είχε μάθει από τη φίλη της Άρτεμη που ζει στο εξωτερικό ότι πέθανε ο φίλος της από καρκίνο περίπου ένα μήνα πριν, και της διηγήθηκε την ιστορία των τριών τελευταίων μηνών που πέρασαν μαζί, πριν την αποχαιρετήσει.

Πώς λοιπόν μπορείς να νιώθεις την ψυχή σου κενή μπροστά σε αυτά τα περιστατικά; Δύο εντελώς άνισα, ακραία αντίθετα περιστατικά, που όμως εσωκλείουν αγάπη, είναι γεμάτα από τα ίχνη της.

Γίνεται να συνυπάρχουν στον ίδιο άνθρωπο ισόποσες δόσεις χαράς και θλίψης; Ήταν παραμονές Χριστουγέννων και έκανε βόλτες στους δρόμους που ήταν γεμάτοι κόσμο, νιώθοντας μια ξέφρενη ενέργεια που όμως δεν ήταν γεμάτη, που δεν περιείχε ευτυχία όπως άλλες χρονιές, όπως τις προηγούμενες χρονιές. Ήταν περισσότερο μηχανική, αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν ζωντανή, και ήταν εκεί. Κοιτούσε τους ανθρώπους γύρω της, χόρευαν, μιλούσαν, γελούσαν, οι περισσότεροι χαρούμενοι με μια χαρά γεμάτη, διαφορετική από τη δική της.

Κάπου στη στοά Μοδιάνο λίγο πιο αργά, αφού είχαν καταλαγιάσει κάπως ο θόρυβος και η μουσική, ένα ζευγάρι έτρωγε λίγο πιο πέρα στα όρθια, σε ένα ψηλό, ξύλινο σταντ. Έτρωγαν και δε μιλούσαν μεταξύ τους, ούτε κοιτάζονταν, ούτε χαμογελούσαν. Δεν επικοινωνούσαν λεκτικά ή εκφραστικά. Ξαφνικά θυμήθηκε πόσο πολύ λυπάται αυτούς τους ανθρώπους, πόσο απεχθάνεται αυτές τις σχέσεις.

«Την ελευθερία σου, τουλάχιστον έχεις την ελευθερία σου», της ψιθύρισε ο κρύος αέρας που σφύριζε στα αυτιά της. Πάλι είχε ξεχάσει να πάρει σκούφο. «Και με αυτό ως προϋπόθεση, οι δυνατότητες είναι αμέτρητες». Ήταν ένας αέρας που την ξυπνούσε και την έκανε να ξαναθυμηθεί τις άπειρες στιγμές που είχε εκτιμήσει αυτές τις λέξεις. Την ελευθερία σου, σκέφτηκε ξανά, και ξαφνικά τα Χριστούγεννα απέκτησαν μια επίστρωση μαγείας. Σαν άσπρο, απάτητο, στρωμένο χιόνι.

Το υγρό χώμα της άνοιξης

Έχω δεκάδες κείμενα μισοτελειωμένα και αδημοσίευτα, αλλά το κείμενο αυτό το έγραψα από την αρχή μέχρι το τέλος σαν μια ρουφηξιά. Όπως την άνοιξη, που πρέπει να τη ρουφάς ασταμάτητα μέχρι το μεδούλι.

Ειδικά φέτος, η άνοιξη άργησε μια μέρα. Ίσως και δύο, και τρεις, και δέκα. Μας κέρασε πρώτα έναν βαρύ χειμώνα, και άρχισε να έρχεται. Σιγά σιγά, για να την εκτιμήσουμε όπως θέλει εκείνη, για να προσδοκούμε να την απολαύσουμε με όλες μας τις αισθήσεις.  Τη μυρίζαμε πριν έρθει, στον αέρα, στη βροχή που μας έλουζε για να μας αφυπνίσει, στο υγρό χώμα που βούλιαζε από τις πατημασιές μας, στις αμυδρές μυρωδιές από λουλούδια.

Και τώρα ήρθε και μας ζητάει να την γευτούμε. Με όλους τους τρόπους. Πώς θα γίνει αυτό; Πλησιάζοντας τη γη που τη φέρνει κοντά μας.

Κυλιστείτε στο χορτάρι, χαρίστε λουλούδια, ξαπλώστε στο έδαφος με τα χέρια ανοιχτά και με τα μάτια κλειστά, τρέξτε μέσα στο δάσος, νιώστε ελεύθεροι. Ταΐστε και ταϊστείτε σε πικ νικ σε πάρκα, φιλήστε και φιληθείτε κάτω από δέντρα, κάντε έρωτα ανάμεσα σε φυλλωσιές και λουλούδια, ξαπλώστε το βράδυ πάνω σε στέγες από κεραμίδια πασπαλισμένα με χώμα.

Κάντε ποδήλατο με το ανοιξιάτικο αεράκι να σας τυλίγει ζεστά σαν χορταρένιο σεντόνι, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να νοιώσεις την άνοιξη απ’ ότι πάνω στο ποδήλατο. Και αν σας βρει βροχή μην τη φοβηθείτε. Είναι ακίνδυνη η βροχή την άνοιξη. Αφήστε την να ξεπλύνει από πάνω σας τα τελευταία ίχνη χειμώνα. Κλείστε τα μάτια και υποδεχθείτε την. Βγάλτε τα ρούχα σας και αφήστε την να κυλήσει πάνω σε κάθε πόρο του δέρματός σας, να καθαρίσει κάθε κύτταρο του μυαλού σας.

Photo by ChristinSa

Και αφού τα κάνετε όλα αυτά, ξαπλώστε και ακουμπήστε το αυτί σας στο νωπό χώμα. Νoιώστε και αφουγκραστείτε το. Αυτό μόνο θα σας πει πώς να ζήσετε τη ζωή σας. Τίποτα, και κανένας άλλος.

Photo by ChristinSa

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο.. Ο γυναίκες είναι φτιαγμένες για να κοιτάζονται. Όχι να κοιτάζονται από θαυμασμό για την ενέργεια, την εξυπνάδα ή την προσωπικότητά τους, αλλά για το σώμα τους και την εμφάνισή τους. Και όχι για το σώμα τους σαν εργαλείο ανάπτυξης μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας ή ακόμα και σαν μέσο δράσης και ακτιβισμού, αλλά για το σώμα τους σαν αντικείμενο διακόσμησης.. του χώρου, του ματιού σου, της παρέας σου; λίγη σημασία έχει.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Φτιάξε τα μαλλιά σου να είναι μακριά και λαμπερά και ανέβα πάνω σε κείνα τα ψηλά τακούνια. Ναι, εκείνα που με το ζόρι στέκεσαι, πόσο μάλλον περπατάς μέσα τους. Δεν πειράζει, σκέψου πόσο υπέροχη θα φαίνεσαι και θα νιώθεις εκεί πάνω. Θα νιώθεις, όχι επειδή εκφράζει προσωπικά εσένα, αλλά επειδή οι άλλοι θεωρούν ότι είναι έτσι. Αλλά ούτε και αυτό έχει πολύ σημασία.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Κάνε την τέλεια αποτρίχωση και μην αφήσεις καμία μικρή ή μεγάλη τριχούλα σε κανένα σημείο του σώματος. Ναι, ούτε στο μπικίνι, ούτε στις μασχάλες, ούτε και στα χέρια. Οι τρίχες δεν είναι δείγμα μιας περιποιημένης, γλυκιάς και θηλυκής γυναίκας.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Αφού τα κάνεις όλα αυτά, βγάλε την τέλεια φωτογραφία για τους λογαριασμούς σου στα social media. Όχι αυτήν που αντανακλάει την προσωπικότητά σου και τη ζεστή σου ενέργεια, αλλά αυτή με τα μαλλιά να ανεμίζουν, με το duck face, με το σέξι ύφος, με το μαγιώ που δείχνει πόσο τέλεια το σώμα σου έχει προσαρμοστεί στα πρότυπα της βιομηχανίας ομορφιάς. Και άσε τους άλλους να σε κοιτάζουν και να σε θαυμάζουν. Γι’ αυτό άλλωστε είσαι φτιαγμένη, το είπαμε από την αρχή και φρόντισε να μην το ξεχάσεις μέχρι το τέλος.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Και αν τα κάνεις όλα αυτά θα συλλέξεις δεκάδες, αν είσαι από τις τυχερές ακόμα και εκατοντάδες ή χιλιάδες λάικς από τους θαυμαστές σου και τις θαυμάστριές σου, γιατί οι γυναίκες είναι φτιαγμένες για να κοιτάζονται, και αυτό το ξέρουν καλά γυναίκες και άντρες, και όλες/οι τους έχουν προσαρμοστεί, προσέχοντας να μην ξεφύγουν από το πρότυπο.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Και αν το κάνεις, πρόσεξε να το κάνεις με τον συμβατικό τρόπο. Αν επιλέξεις να ακολουθήσεις καριέρα ή να γίνεις μια γυναίκα που σκέφτεται εκτός από το να φαίνεται, φρόντισε ταυτόχρονα να συμβαδίζεις και με όλα τα υπόλοιπα πρότυπα. Φρόντισε να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά και να είσαι super woman μέσα και έξω από το σπίτι. Και φρόντισε να τα κάνεις αυτά όχι όταν και με όποιον πραγματικά σε εκφράζει, αλλά όταν και με όποιον σου υπενθυμίζουν οι υπόλοιποι ότι πρέπει να γίνει.

Γιατί ναι, η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να κοιτάζεται, αλλά μέχρι κάποια ηλικία. Κανένας και καμία δεν θέλει να βλέπει μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας να δημοσιεύει φωτογραφίες με μαγιό ή απλά με το δικό της φυσικό γυμνό σώμα. Μετά από αυτήν την ηλικία η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να φροντίζει κάποιους άλλους. Παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένους; λίγη σημασία έχει και αυτό.

Φρόντισε να είσαι περιποιημένη, όμορφη και χαμογελαστή όπου και αν βρεθείς. Ναι, περιποιημένη σύμφωνα με τα καθιερωμένα πρότυπα, όχι με το δικό σου προσωπικό στυλ. Και προπαντός μη χάσεις τον έλεγχο και σηκώσεις τη φωνή σου ή μιλήσεις απότομα. Αυτό είναι ένα προνόμιο που δικαιούνται μόνο οι άντρες φίλοι και συνάδελφοί σου. Γιατί αν το κάνεις θα στιγματιστείς ως σκύλα. Ναι, καλά το σκέφτηκες δεν υπάρχει το αντίστοιχο αρσενικό του ‘σκύλα’, γιατί ο άντρας που θα το κάνει αυτό θα χαρακτηρισθεί απλώς αποφασιστικός και δυναμικός. Αν είναι και ωραίος σύμφωνα με τα αρρενωπά πρότυπα (ναι, υπόκεινται και οι άντρες σε πρότυπα ομορφιάς) μπορεί και γοητευτικός.

Πρόσεξε λοιπόν μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Κλεισ’ το καλά σε ένα κουτάκι και κουβάλα το μαζί σου όπου και αν πας. Στο σπίτι, στη δουλειά, στον δρόμο, στη διασκέδαση. Κρύψε το κλειδί και μην το ανοίξεις ποτέ και αφήσεις ελεύθερο το πρότυπο να πετάξει και να εξαϋλωθεί. Και αν γνωρίσεις άλλους ανθρώπους  ζήτησέ τους να σου δείξουν και το δικό τους κλειστό κουτάκι. Σιγουρέψου ότι δεν έχουν ξεφύγει ούτε εκείνοι από το πρότυπο, ότι δεν το άφησαν να φύγει και να χαθεί.

Έτσι θα μπορέσετε εύκολα να συνεννοηθείτε, δεν θα χρειαστεί να βρείτε διόδους επικοινωνίας για θέματα περίπλοκα που ξεφεύγουν από το πρότυπο. Δεν θα χρειαστεί να ανταλλάξετε κουτάκια ή να προσπαθήσετε να ανοίξετε τα κουτάκια σας με κλειδάκια που δε χωρούν στις κλειδαριές. Τα κουτάκια με το πρότυπο κάνουν τα πράγματα απλά και κατανοητά. Θέτουν πλαίσια και απλώς προσαρμόζεσαι σε αυτά. Δεν αναρωτιούνται, δε μιλούν, δεν ακούν, δεν αντιδρούν. Όμορφα, απλά και περιποιημένα. Όπως ακριβώς κι εσύ, που είσαι φτιαγμένη για να κοιτάζεσαι, σύμφωνα με το πρότυπο, και όχι για να αντιδράς.

Δημοσιεύτηκε στο Μωβ την Κυρ. 15 Μαρ 2015 και στο dubium το Σάβ. 14 Μαρ 2015.

Ε, ψιτ, αγόρι

Ε, ψιτ, αγόρι σε σένα μιλάω..

Σε σένα που καταπιέζεσαι από τους ίδιους ρόλους, τις ίδιες ταμπέλες και τα ίδια στερεότυπα όπως κι εγώ.

Σε σένα που είσαι ευαίσθητος και σκληρός ταυτόχρονα.

Που συγκινείσαι με τα ίδια πράγματα που συγκινούμαι κι εγώ.

Σε σένα που μπορεί να θέλεις να κλάψεις αλλά δεν πρέπει γιατί ‘οι άνδρες δεν κλαίνε’.

Θέλω να σου μιλήσω για τους δικούς μου ρόλους και τα δικά μου στερεότυπα. Αυτά που δεν επέλεξα, αλλά οι άλλοι διάλεξαν για μένα.

Είμαι σεξουαλικά απελευθερωμένη. Μπορεί να κάνω σεξ μαζί σου από το πρώτο βράδυ, αν με εμπνεύσεις. Αυτό δε με κάνει εύκολη ή τσούλα. Ούτε σημαίνει ότι κάνω το ίδιο με όλους του άντρες.

Μπορεί να θέλω να περιμένω. Αυτό δε με κάνει πουριτανή. Για διάφορους λόγους μπορεί να μη γουστάρω να πέσω μαζί σου στο κρεβάτι, ακόμα και αν μου φέρθηκες ‘άψογα’ όπως λες εκείνο το βράδυ. Σου ζητάω να το σεβαστείς.

Έχω αισθήματα. Θα πληγωθώ αν αδιαφορήσεις για μένα ή αν σε δω με άλλη. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα ξυπνήσω την επόμενη μέρα πιο δυνατή και δημιουργική, ούτε ότι δεν θα ξαναλυγίσω όταν σε ξαναδώ.

Κάποιες φορές μπορεί να με φοβίζουν οι σχέσεις. Να προτιμώ να μείνουμε δυο φίλοι. Και άλλες να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν να είμαστε για πάντα μαζί. Ναι, γιατί σου κάνει εντύπωση αυτό; είμαι το ίδιο άτομο που τα σκέφτεται και τα δύο.

Έχω πολυδιάστατο χαρακτήρα όπως κι εσύ. Κάποιες φορές είμαι σιωπηλή, κάποιες άλλες γίνομαι θορυβώδης και ‘προκλητική’. Είμαι ντροπαλή αλλά ταυτόχρονα δε σταματάω να φωνάζω γι’ αυτά στα οποία πιστεύω.

Γι’ αυτό έχω να σου κάνω μια πρόταση. Να αφήσουμε τους ρόλους, τις ταμπέλες και τα στερεότυπα μακριά μας, μαζί με τα ρούχα μας, πριν πέσουμε ‘γυμνοί’ στο κρεβάτι.

Πηγή: https://artyowza.wordpress.com/2010/08/08/1400/

Μικρές αχτίδες ποίησης στα ελληνικά και στα αγγλικά / Little rays of poetry in Greek and in English

Όταν έγραψα τα πρώτα μου μικρά ποιήματα σε κάποιες καλοκαιρινές μου διακοπές πριν από μερικά χρόνια δεν είχα συνειδητοποιήσει τη δύναμη της ποίησης να σε σώζει.. από την τρέλα, την ηρεμία, τη σοβαρότητα, τον έρωτα, τη χαρά, τη λύπη.

Το γράψιμο είναι το μέρος όπου ξεκουράζονται οι σκέψεις μου όταν δε χορεύουν μέσα στο μυαλό μου, και το χαρτί η γέφυρα που περνάνε για να συναντήσουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Θέλω να γράφω κυρίως για τους αδικημένους, τους καταπιεσμένους και τους φοβισμένους, και ελπίζω οι λέξεις μου να είναι αρκετά δυνατές για να τους φτάνουν, να τους αγγίζουν και να τους σώζουν, όπως και μένα.

Ελ

Αν αναζητάς την περιπέτεια, μην περιορίζεις τον εαυτό σου σε ένα μέρος.

Αν αναζητάς την ηρεμία, φτιάξε το μέρος που θα μείνεις το πιο όμορφο του κόσμου.

Αν είσαι φτιαγμένος και για τα δύο, τότε κυνήγησέ τα και τα δύο. Πυρπόλησε την ηρεμία και γλύκανε την περιπέτεια. Και μη συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο.

Αλλά θυμήσου, να μην παρακαλάς για τίποτα. Μόνο να διεκδικείς, ό,τι αξίζει να κερδίσεις.

Βγείτε από την πόρτα σας χωρίς να περιμένετε τίποτα, αλλά με την ψυχή σας ανοιχτή για όλες τις εκπλήξεις του κόσμου.

Να ‘χουμε μια αυλή και μια αιώρα. Και όταν δεν παλεύουμε να αλλάξουμε τον κόσμο να ξεκουραζόμαστε εκεί μέσα.

Μιλάμε και γελάνε όλα μας τα κύτταρα.

Γίνε ο άνθρωπος που λαχταράς να συναντήσεις.

Να μη λυπάσαι για τίποτα, παρά μόνο για την αγάπη που δεν έδωσες. Και όταν το συνειδητοποιήσεις και αυτό, να μη λυπάσαι ούτε γι’ αυτό. 

Αντισταθείτε στην επιλεκτική καλοσύνη και στην επιλεκτική αλληλεγγύη. 

Οι αγγελίες εύρεσης ερωτικού συντρόφου θα έπρεπε να λένε: ‘Αναζητώ κάποιον που θα με ερωτευτεί για την απλότητα της εμφάνισής μου και την πολυπλοκότητα του μυαλού μου’

Θα μου πιάσεις το χέρι και θα μου δείξεις όσα δεν έτυχε να δω. Θα σκύψω στο αυτί σου και θα σου πω όσα δεν έτυχε να ακούσεις.

Θα χρωματίζεις με πάθος τις σκέψεις μου. Θα ρίχνω ποίηση στα λόγια σου.

Ναι, μπορώ να κλαίω, να γελάω, να θυμώνω, να αντιστέκομαι, να αγαπάω. Και ναι, είμαι περήφανη για τα συναισθήματά μου γιατί είναι δικά μου. Και είναι ό,τι πιο κοντά σε ‘μου’ θα αποχτήσω ποτέ.

Πότε άρχισες να φοβάσαι;

Δεν μπορεί, ένα κομμάτι μαγείας θα πρέπει να κρύβεται ανάμεσα στις στρώσεις από κουβέρτες που πρωτοστρώνεις, κάθε φορά που έρχεται ο χειμώνας.

Είναι κι αυτά τα βράδια που πέφτεις να κοιμηθείς και οι σκέψεις πηδάν από το κεφάλι σου και μονομαχούν για να μπουν στο χαρτί.

Μόνο η τέχνη και η δημιουργία μπορούν να σε σώσουν τις πιο δύσκολες μέρες.

Μη σταματάς να πιστεύεις στον έρωτα, ακόμα και αν δε σου έχει μείνει κομμάτι ψυχής για να αγαπήσεις. Θα έρθει εκεί που δεν το περιμένεις και θα κάνει το φθινόπωρο να μοιάζει με άνοιξη.

Τι ωραίο πράγμα να ζητάς χρόνο από κάποιον και απλώς να σου τον δίνει. Απρόσκοπτα, χωρίς αντιστάσεις, παγίδες, και μικρά γράμματα.

Ποιος τόλμησε να σου πει ότι δεν μπορείς; Μπορείς να κάνεις τα πάντα, αν ξεκινάνε από σεβασμό στον εαυτό σου και εμπεριέχουν ευγένεια στους άλλους.

Γράφω για να αδειάσω το μυαλό μου από τις σκέψεις μου και να κάνω χώρο σε άλλες να μπουν μέσα.

Πόση ανακούφιση υπάρχει στη σκέψη ότι κάποιος σε αγαπάει τόσο, ώστε να μη σε αδικήσει.. να θυμώσει, να σου μιλήσει, να φωνάξει, να φύγει, αλλά να μη σε αδικήσει. Η αδικία, σε οποιαδήποτε μορφή της είναι η χειρότερη προσβολή για κάθε άνθρωπο.

Θέλω ανθρώπους γύρω μου που συνδυάζουν ισόποσες δόσεις τρέλας και ηρεμίας, όπως κι εγώ.. όταν στέκομαι ήρεμη να με ξυπνάν με τρέλα, όταν τρέχω με τρέλα, να με γαληνεύουν με ηρεμία.

Ο,τιδήποτε κάνουμε, οποιαδήποτε πράξη μας, να ακολουθείται από σκέψη. Όχι απαραίτητα βαθυστόχαστο νόημα, περισυλλογή ή σκοπό, αλλά σκέψη, σε οποιαδήποτε μορφή της. Η ζωή είναι πολύ μικρή και μας δίνεται μόνο μια φορά (τουλάχιστον σε αυτήν τη μορφή) για να τη σπαταλάμε χωρίς σκέψη.

Αχ αυτοί οι άντρες, που γράφουν, διαβάζουν και έχουν ευαίσθητη ψυχή.. και που έχουν πονέσει και έχουν κλάψει, που μιλάνε και ακούνε.. και που δεν ανταποκρίνονται στα 'ιδεώδη' πρότυπα ομορφιάς.. να ‘ξεραν πόσο ομορφαίνουν τον κόσμο! 
Όμως και όσοι ανταποκρίνονται σε πρότυπα, αλλά παρ' όλα αυτά αντιδρούν στα στερεότυπα, να 'ξεραν πόσο τον ομορφαίνουν με τον δικό τους τρόπο.

Η μέρα που δεν έγραψα για σένα πήγε χαμένη.

Ο κόσμος τα Χριστούγεννα είναι χωρισμένος σε αυτούς που διασκεδάζουν και σε αυτούς που εξυπηρετούν. Και είναι τόσο πολύ πιο ενδιαφέρον να γνωρίζεις τους δεύτερους.

En

Always see the good in people, even when this seems like the hardest option.

Do not be sorry for anything but the love you didn’t give.

Kind souls recognize each other even among a million others.

Kindness, love and art can pretty much save the world.

Dance with me to the wild side.

Embrace sadness and darkness in your life as something that can connect you with the most vulnerable, the most oppressed. And this is an opportunity that can enlighten your purpose in life.

Find the best out of every situation and squeeze it to the fullest.. till there is no other positiveness or negativeness left inside.