Ο Κρητικός, το lifestyle και ο σεξισμός του διαδικτύου

Στο fb τις τελευταίες ώρες χορτάσαμε από ποστς για τον διάσημο, ωραίο Κρητικό. Αυτό δεν είναι και τόσο περίεργο αν αναλογιστεί κανείς τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας που λατρεύει το lifestyle, ειδικά μάλιστα όταν αυτό είναι επενδυμένο με εξωτικά χαρακτηριστικά και ικανές δόσεις μελοδραματισμού, μια που ο άνθρωπος αυτός αγωνίζεται καθημερινά όπως δήλωσε στη βιοπάλη, σε μια περιοχή που σιγά σιγά ερημώνει εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών λιτότητας.

Το περίεργο λοιπόν δεν είναι η αναπαραγωγή από όλα τα μέσα της περίπτωσης του συγκεκριμένου ανθρώπου (κάτι ανάλογο δεν είχε γίνει άλλωστε και με τον επίσης γοητευτικό Σπαλιάρα και τις καυτές του δηλώσεις;) Το περίεργο είναι η προέλευση και το περιεχόμενο των ποστς που έχουν κατακλύσει τις διαδικτυακές μας σελίδες, στην πλειοψηφία τους από άντρες, τα οποία κατακρίνουν και μάλιστα με πολύ χυδαίο τρόπο τις γυναίκες που αποτόλμησαν να εκφράσουν τη γοητεία που τους άσκησε ο εν λόγω γλυκύτατος Κρητικός.

Εγώ προσωπικά δεν είδα σχόλιο γυναίκας (ή άντρα ή όπως θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ο καθένας) που να δηλώνει ότι της αρέσει ο κύριος αυτός, είδα όμως αρκετά ποστς που στηλιτεύουν τις γυναίκες και τα σχόλιά τους για τον άνθρωπο αυτό. Συνήθως καμουφλαρισμένα με χιούμορ και κυρίως στεκόμενα στο γεγονός ότι ο κύριος Κρητικός δεν είναι για τα μούτρα τους εφόσον είναι αγρότης, αρμέγει γίδια και γενικότερα κάνει μια ζωή πολύ διαφορετική από αυτήν που έχουμε συνηθίσει οι περισσότερες/οι.

Και να σου με αφορμή και οι φωτογραφίες αντίστοιχων γυναικών τσοπάνηδων ή γυναικών από την Κρήτη σε ημίγυμνες πόζες γιατί, πώς να το κάνουμε, όταν πρόκειται περί αντικειμενοποίησης των δύο φύλων, αυτή του γυναικείου σώματος πρέπει πάντα να γίνεται με πιο ακραίο τρόπο και να υπερτερεί της αντίστοιχης που κατευθύνεται προς την αντίθετη πλευρά. Όχι που θα μας αφήνανε σε χλωρό κλαρί να διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας για τον γοητευτικό, πλην απλό και τίμιο Κρητικό..

Και που είναι το κακό σε αυτό θα μου πείτε; μερικές γυναίκες εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για τον Κρητικό, και μερικοί άντρες τις κορόιδεψαν γι' αυτό ή βρήκαν απλώς μια αφορμή για να ποστάρουν ημίγυμνες φωτογραφίες γυναικών και να τις θαυμάσουν, κάτι που κάνουν ούτως ή άλλως σε καθημερινή βάση. Όμως το γεγονός ότι κάποιοι σπεύδουν να στηλιτεύσουν και μάλιστα με χυδαίο και 'βίαιο' τρόπο τις γυναίκες που προέβησαν μια εκ των ελαχίστων φορών σε μια πρακτική, η οποία στην αντίθετη κατεύθυνση γίνεται σε καθημερινή βάση και άρα (πρέπει να) θεωρείται αποδεκτή, κρύβει όπως και να το κάνουμε έναν βαθύ και 'βίαιο' σεξισμό.

Και το πρόβλημα δεν είναι με ένα σχόλιο, με μια δημοσίευση ή με ένα ποστ, από τα οποία κάποια μπορεί να είναι όντως ‘αστεία’ (αν και ο σεξισμός που ντύνεται με τον μανδύα του χιούμορ δεν παύει να είναι σεξισμός στον ίδιο βαθμό). Το πρόβλημα είναι ότι η επίθεση αυτή γίνεται μαζικά, έχει κατακλύσει το ίντερνετ και τα σόσιαλ μίντια και άρα μετατρέπεται σε κοινωνικό φαινόμενο. 

Κοινωνικό φαινόμενο που δείχνει το συντηρητικό και σεξιστικό πρόσωπο μιας κοινωνίας, η οποία αντικειμενοποιεί και δήθεν ‘εξυψώνει’ τη γυναικεία ομορφιά all the time και με άπειρους τρόπους, αλλά τη μία φορά που η αντικειμενοποίηση της ομορφιάς προέρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση, τότε αυτό γίνεται όχι μόνο κατακριτέο και μη αποδεκτό, αλλά στηλιτεύεται και μάλιστα με τον χυδαιότερο τρόπο. Όπως πολύ ωραία έθεσε σε σχόλιο στο fb μια φίλη που επέστησε την προσοχή μου στη νέα αυτή μανία των τελευταίων ωρών: "Μόνο από αντρικό κράξιμο είδα ποστ για τον Κρητικό.. Παράξενο.. Ενώ η καθημερινή αντικειμενικοποίηση μιας γυναίκας είναι κάτι σύνηθες και μη κατακριτέο, ενώ για το αντίστροφο μας κουνάτε και το δάχτυλο.."

Και μέσα σε όλα αυτά έχει ξεχαστεί και ο λόγος με αφορμή του οποίου ο κύριος Κρητικός αποτέλεσε αντικείμενο θεοποίησης και χλευασμού σε διαδικτυακά και άλλα μέσα. Ο άνθρωπος αυτός ταξίδεψε στην Αθήνα για να διαδηλώσει κατά της ψήφισης ενός νομοσχεδίου που όπως δηλώνει θα ερημοποιήσει την περιοχή του και θα καταστήσει αδύνατη την όποια οικονομική δραστηριοποίηση στη γη όπου μεγάλωσε. Στη γη την οποία πονάει όπως και όλοι όσοι/ες αγωνίζονται για τη διάσωση των πόρων και την επιβίωση της κοινότητάς τους.

Αν η ομορφιά αυτού του ανθρώπου βοηθήσει τον αγώνα του και κάνει το μήνυμά του να ακουστεί και να έχει απήχηση, τότε χαλάλι. Χαλάλι και το lifestyle, και οι εκπομπές, και τα σχόλια λατρείας. Αν και δυστυχώς αμφιβάλω ότι θα συμβεί και αυτό. Όμως θα άξιζε επιτέλους αυτή η κοινωνία να ξυπνήσει και να δει ξεκάθαρα μπροστά της τα όσα συμβαίνουν. Να βγει από τον λήθαργο του lifestyle καιτου σεξισμού και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που υπάρχουν μπροστά της με αποφασιστικότητα αλλά και με σεβασμό προς τον άλλο άνθρωπο, προς το διαφορετικό. Οι βρισιές και το χιουμοράκι που στην καλύτερη των περιπτώσεων συγκαλύπτει μια επιφανειακή αντιμετώπιση των πραγμάτων ενώ στη χειρότερη γίνεται το καμουφλάζ του σεξισμού, δε βοηθάνε στην εκτόνωση των προβλημάτων, αλλά αντιθέτως οπλίζουν ακόμα περισσότερο την υφέρπουσα βιαιότητα μιας κοινωνίας που είναι έτοιμη να εκραγεί.

Δημοσιεύτηκε στο Μωβ την Τετ. 25 Νοε 2015, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Σκέφτηκες ποτέ κορίτσι;

Σκέφτηκες ποτέ κορίτσι την ικανότητά σου να φωτίσεις τον κόσμο;

Μην αφήσεις τίποτα και κανέναν να ρουφήξει όλα αυτά που σημαίνουν τον άνθρωπο που είσαι και αυτήν που μπορείς να γίνεις: την ενέργεια, την καρδιά, το μυαλό σου, και πάνω απ’ όλα τα συναισθήματά σου, γιατί είναι ό,τι πιο κοντά σε ‘σου’ θα αποχτήσεις ποτέ.

Να είσαι πάντα κορίτσι το ίδιο σθεναρά περήφανη για τη δημιουργικότητα και την ενέργειά σου, αλλά και για τις ρωγμές και τη θλίψη που νιώθεις μέσα στην ψυχή σου. Ο,τιδήποτε νιώθεις, το παραμικρό κομματάκι της ψυχής σου, το παραμικρό αποτύπωμα στο κορμί σου αντανακλάει αυτό που είσαι και εξελίσσει τον άνθρωπο που μπορείς να γίνεις.

Μην ξοδέψεις ούτε ένα δευτερόλεπτο κορίτσι για να αναρωτηθείς αν θα σε πάρει τηλέφωνο ή γιατί δεν σου έστειλε μήνυμα. Ο λόγος που βρίσκεσαι σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι για να αναρωτιέσαι, αλλά για να τον φωτίσεις και για να εμψυχώσεις άλλες και άλλους να φωτίσουν τον δικό τους κόσμο.

Μην περάσεις ούτε ένα λεπτό κορίτσι για να αναρωτιέσαι γιατί υπάρχει σκοτάδι στον κόσμο. Δεν θα φωτίσεις τον κόσμο ψάχνοντας στο σκοτάδι, αλλά ρίχνοντας φως εκεί όπου μπορείς να το ρίξεις.

Και προπαντός κορίτσι μην σκεφτείς ότι φταις. Να είσαι ευγενική με τους ανθρώπους και να προσπαθείς να εξελίσσεις τον άνθρωπο που μπορείς να γίνεις, όμως μην κατηγορήσεις ποτέ τον εαυτό σου για πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις. Και αν μπορείς να τα αλλάξεις, μην τον κατηγορήσεις ούτε τότε. Άλλαξέ τα με όλους τους δυνατούς τρόπους που περνάνε από το χέρι σου.

Μη γίνεις ποτέ ανταγωνιστική κορίτσι με τα υπόλοιπα κορίτσια. Μη γίνεις ανταγωνιστική ούτε με τα αγόρια. Ταυτόχρονα όμως να μην ανέχεσαι τίποτα που νιώθεις ότι σε μειώνει, σε προσβάλει ή σε κάνει να νιώθεις άβολα. Να αμφισβητείς τα στερεότυπα, να πολεμάς τον σεξισμό και την πατριαρχία όπου και αν βρεθείς, με όποιον τρόπο μπορείς. Χωρίς να κατηγορείς τους άλλους, αλλά εξηγώντας τους γιατί πιστεύεις σε έναν πιο δίκαιο και ισότιμο κόσμο και πώς μπορεί αυτός να δημιουργηθεί. Χωρίς να τους πιέζεις να αλλάξουν, αλλά δίνοντας το παράδειγμα με τις δικές σου πράξεις.

Να ακολουθείς πάντα την καρδιά σου κορίτσι, χωρίς να ξεχνάς τις καρδιές όλων των υπολοίπων. Να είσαι και να συμπεριφέρεσαι όπως ακριβώς γουστάρεις, με μοναδική προϋπόθεση ότι δεν προσβάλεις και δεν κάνεις κακό σε άλλους. Να μην ξεχνάς ποτέ κορίτσι ότι είναι δικαίωμά σου και μόνο δικό σου να είσαι όσο σεμνή, προκλητική, απλή, περιποιημένη, σέξυ, ομιλητική, ήσυχη, αστεία, παιχνιδιάρα ή σοβαρή γουστάρεις εσύ. Και μόνο εσύ. Το σώμα σου ανήκει μόνο σε σένα και σε κανέναν άλλον/η.

Μην αλλάξεις το στυλ σου για τίποτα και για κανέναν κορίτσι, παρά μόνο αν εκφράζει εσένα. Και μόνο εσένα. Μόνο αν σε κάνει να νιώθεις υπέροχα με τον εαυτό σου και τίποτα λιγότερο.

Μην ξεχνάς κορίτσι ότι η επιλογή σου να έχεις έναν ή κανέναν ή πολλούς/ές ερωτικούς συντρόφους πρέπει να συνοδεύεται από την επιθυμία σου και τη συναίνεσή σου μόνο, καθώς και αυτήν των ανθρώπων με τους οποίους εμπλέκεσαι με οποιονδήποτε τρόπο ή τρόπους. Μην ξεχνάς ότι δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν/μια. Μην ξεχνάς ότι δεν είσαι υποχρεωμένη σε κανέναν/μια. Μην ξεχνάς ότι δεν είσαι υποχρεωμένη να είσαι ευγενική με κανέναν αν σε κάνει να νιώσεις άβολα ή διεκδικήσει ο,τιδήποτε από σένα χωρίς τη συναίνεσή σου.

Το φλερτ δε σημαίνει τίποτα παραπάνω από αυτό ακριβώς που είναι. Δεν αποτελεί συμβόλαιο για σεξ. Ούτε πρόσκληση για οποιαδήποτε δράση που δεν είναι πέρα ως πέρα συναινετική. Το ίσως δε σημαίνει ναι και το όχι δε σημαίνει ίσως. Ποτέ.

Μη δέχεσαι ποτέ κορίτσι κανέναν/μια να κριτικάρει το ντύσιμό σου, όσο ‘βαρύ’ ή ‘ελαφρύ’ και να είναι αυτό. Το προκλητικό ντύσιμο δεν έχει καμία σχέση με χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητά σου, δεν υπονοεί τίποτα για το ποια είσαι ή τι θέλεις και κυρίως δεν σε κάνει λιγότερο ικανή να φωτίσεις τον κόσμο και δεν σε υποχρεώνει να γίνεσαι αντικείμενο σεξιστικής κριτικής, τόσο δήθεν θετικής, όσο και αρνητικής.

Μη δέχεσαι ποτέ κορίτσι λέξεις και όρους που είναι ξεκάθαρα σεξιστικοί, εφόσον υπάρχουν για να περιγράψουν τη γυναικεία συμπεριφορά και μόνο. Μη σταματάς να αναρωτιέσαι και να καταδικάζεις το γεγονός ότι υπάρχουν λέξεις με αρνητική χροιά χωρίς αρσενική εκδοχή. Μη δέχεσαι ποτέ χαρακτηρισμούς και μη χρησιμοποιήσεις ποτέ τις λέξεις  ‘αναύτρα’ και ‘τσούλα’ για να χαρακτηρίσεις άλλα κορίτσια. Δεν υπάρχουν αναύτρες και δεν υπάρχουν τσούλες, οι λέξεις αυτές είναι κοινωνικά κατασκευάσματα μιας πατριαρχικής κοινωνίας και τίποτα άλλο κορίτσι, να το θυμάσαι αυτό πάντα.

Και τέλος, πάνω απ’ όλα, να θυμάσαι κορίτσι…

πως ό,τι και να σου έχει συμβεί ή σου συμβαίνει ακόμα,

θα ξυπνήσεις μια μέρα ανάλαφρη σαν πουλί,

και τα βάρη που κάποτε κουβάλησες στους ώμους σου,

θα στα θυμίζουν μόνο τα πούπουλα στα φτερά σου.


Δημοσιεύτηκε στο Μωβ το Σάβ. 15 Αυγ 2015.

Illustration by Christina Tsevis

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο.. Ο γυναίκες είναι φτιαγμένες για να κοιτάζονται. Όχι να κοιτάζονται από θαυμασμό για την ενέργεια, την εξυπνάδα ή την προσωπικότητά τους, αλλά για το σώμα τους και την εμφάνισή τους. Και όχι για το σώμα τους σαν εργαλείο ανάπτυξης μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας ή ακόμα και σαν μέσο δράσης και ακτιβισμού, αλλά για το σώμα τους σαν αντικείμενο διακόσμησης.. του χώρου, του ματιού σου, της παρέας σου; λίγη σημασία έχει.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Φτιάξε τα μαλλιά σου να είναι μακριά και λαμπερά και ανέβα πάνω σε κείνα τα ψηλά τακούνια. Ναι, εκείνα που με το ζόρι στέκεσαι, πόσο μάλλον περπατάς μέσα τους. Δεν πειράζει, σκέψου πόσο υπέροχη θα φαίνεσαι και θα νιώθεις εκεί πάνω. Θα νιώθεις, όχι επειδή εκφράζει προσωπικά εσένα, αλλά επειδή οι άλλοι θεωρούν ότι είναι έτσι. Αλλά ούτε και αυτό έχει πολύ σημασία.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Κάνε την τέλεια αποτρίχωση και μην αφήσεις καμία μικρή ή μεγάλη τριχούλα σε κανένα σημείο του σώματος. Ναι, ούτε στο μπικίνι, ούτε στις μασχάλες, ούτε και στα χέρια. Οι τρίχες δεν είναι δείγμα μιας περιποιημένης, γλυκιάς και θηλυκής γυναίκας.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Αφού τα κάνεις όλα αυτά, βγάλε την τέλεια φωτογραφία για τους λογαριασμούς σου στα social media. Όχι αυτήν που αντανακλάει την προσωπικότητά σου και τη ζεστή σου ενέργεια, αλλά αυτή με τα μαλλιά να ανεμίζουν, με το duck face, με το σέξι ύφος, με το μαγιώ που δείχνει πόσο τέλεια το σώμα σου έχει προσαρμοστεί στα πρότυπα της βιομηχανίας ομορφιάς. Και άσε τους άλλους να σε κοιτάζουν και να σε θαυμάζουν. Γι’ αυτό άλλωστε είσαι φτιαγμένη, το είπαμε από την αρχή και φρόντισε να μην το ξεχάσεις μέχρι το τέλος.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Και αν τα κάνεις όλα αυτά θα συλλέξεις δεκάδες, αν είσαι από τις τυχερές ακόμα και εκατοντάδες ή χιλιάδες λάικς από τους θαυμαστές σου και τις θαυμάστριές σου, γιατί οι γυναίκες είναι φτιαγμένες για να κοιτάζονται, και αυτό το ξέρουν καλά γυναίκες και άντρες, και όλες/οι τους έχουν προσαρμοστεί, προσέχοντας να μην ξεφύγουν από το πρότυπο.

Πρόσεξε μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Και αν το κάνεις, πρόσεξε να το κάνεις με τον συμβατικό τρόπο. Αν επιλέξεις να ακολουθήσεις καριέρα ή να γίνεις μια γυναίκα που σκέφτεται εκτός από το να φαίνεται, φρόντισε ταυτόχρονα να συμβαδίζεις και με όλα τα υπόλοιπα πρότυπα. Φρόντισε να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά και να είσαι super woman μέσα και έξω από το σπίτι. Και φρόντισε να τα κάνεις αυτά όχι όταν και με όποιον πραγματικά σε εκφράζει, αλλά όταν και με όποιον σου υπενθυμίζουν οι υπόλοιποι ότι πρέπει να γίνει.

Γιατί ναι, η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να κοιτάζεται, αλλά μέχρι κάποια ηλικία. Κανένας και καμία δεν θέλει να βλέπει μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας να δημοσιεύει φωτογραφίες με μαγιό ή απλά με το δικό της φυσικό γυμνό σώμα. Μετά από αυτήν την ηλικία η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να φροντίζει κάποιους άλλους. Παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένους; λίγη σημασία έχει και αυτό.

Φρόντισε να είσαι περιποιημένη, όμορφη και χαμογελαστή όπου και αν βρεθείς. Ναι, περιποιημένη σύμφωνα με τα καθιερωμένα πρότυπα, όχι με το δικό σου προσωπικό στυλ. Και προπαντός μη χάσεις τον έλεγχο και σηκώσεις τη φωνή σου ή μιλήσεις απότομα. Αυτό είναι ένα προνόμιο που δικαιούνται μόνο οι άντρες φίλοι και συνάδελφοί σου. Γιατί αν το κάνεις θα στιγματιστείς ως σκύλα. Ναι, καλά το σκέφτηκες δεν υπάρχει το αντίστοιχο αρσενικό του ‘σκύλα’, γιατί ο άντρας που θα το κάνει αυτό θα χαρακτηρισθεί απλώς αποφασιστικός και δυναμικός. Αν είναι και ωραίος σύμφωνα με τα αρρενωπά πρότυπα (ναι, υπόκεινται και οι άντρες σε πρότυπα ομορφιάς) μπορεί και γοητευτικός.

Πρόσεξε λοιπόν μην ξεφύγεις από το πρότυπο. Κλεισ’ το καλά σε ένα κουτάκι και κουβάλα το μαζί σου όπου και αν πας. Στο σπίτι, στη δουλειά, στον δρόμο, στη διασκέδαση. Κρύψε το κλειδί και μην το ανοίξεις ποτέ και αφήσεις ελεύθερο το πρότυπο να πετάξει και να εξαϋλωθεί. Και αν γνωρίσεις άλλους ανθρώπους  ζήτησέ τους να σου δείξουν και το δικό τους κλειστό κουτάκι. Σιγουρέψου ότι δεν έχουν ξεφύγει ούτε εκείνοι από το πρότυπο, ότι δεν το άφησαν να φύγει και να χαθεί.

Έτσι θα μπορέσετε εύκολα να συνεννοηθείτε, δεν θα χρειαστεί να βρείτε διόδους επικοινωνίας για θέματα περίπλοκα που ξεφεύγουν από το πρότυπο. Δεν θα χρειαστεί να ανταλλάξετε κουτάκια ή να προσπαθήσετε να ανοίξετε τα κουτάκια σας με κλειδάκια που δε χωρούν στις κλειδαριές. Τα κουτάκια με το πρότυπο κάνουν τα πράγματα απλά και κατανοητά. Θέτουν πλαίσια και απλώς προσαρμόζεσαι σε αυτά. Δεν αναρωτιούνται, δε μιλούν, δεν ακούν, δεν αντιδρούν. Όμορφα, απλά και περιποιημένα. Όπως ακριβώς κι εσύ, που είσαι φτιαγμένη για να κοιτάζεσαι, σύμφωνα με το πρότυπο, και όχι για να αντιδράς.

Δημοσιεύτηκε στο Μωβ την Κυρ. 15 Μαρ 2015 και στο dubium το Σάβ. 14 Μαρ 2015.

Ε, ψιτ, αγόρι

Ε, ψιτ, αγόρι σε σένα μιλάω..

Σε σένα που καταπιέζεσαι από τους ίδιους ρόλους, τις ίδιες ταμπέλες και τα ίδια στερεότυπα όπως κι εγώ.

Σε σένα που είσαι ευαίσθητος και σκληρός ταυτόχρονα.

Που συγκινείσαι με τα ίδια πράγματα που συγκινούμαι κι εγώ.

Σε σένα που μπορεί να θέλεις να κλάψεις αλλά δεν πρέπει γιατί ‘οι άνδρες δεν κλαίνε’.

Θέλω να σου μιλήσω για τους δικούς μου ρόλους και τα δικά μου στερεότυπα. Αυτά που δεν επέλεξα, αλλά οι άλλοι διάλεξαν για μένα.

Είμαι σεξουαλικά απελευθερωμένη. Μπορεί να κάνω σεξ μαζί σου από το πρώτο βράδυ, αν με εμπνεύσεις. Αυτό δε με κάνει εύκολη ή τσούλα. Ούτε σημαίνει ότι κάνω το ίδιο με όλους του άντρες.

Μπορεί να θέλω να περιμένω. Αυτό δε με κάνει πουριτανή. Για διάφορους λόγους μπορεί να μη γουστάρω να πέσω μαζί σου στο κρεβάτι, ακόμα και αν μου φέρθηκες ‘άψογα’ όπως λες εκείνο το βράδυ. Σου ζητάω να το σεβαστείς.

Έχω αισθήματα. Θα πληγωθώ αν αδιαφορήσεις για μένα ή αν σε δω με άλλη. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα ξυπνήσω την επόμενη μέρα πιο δυνατή και δημιουργική, ούτε ότι δεν θα ξαναλυγίσω όταν σε ξαναδώ.

Κάποιες φορές μπορεί να με φοβίζουν οι σχέσεις. Να προτιμώ να μείνουμε δυο φίλοι. Και άλλες να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν να είμαστε για πάντα μαζί. Ναι, γιατί σου κάνει εντύπωση αυτό; είμαι το ίδιο άτομο που τα σκέφτεται και τα δύο.

Έχω πολυδιάστατο χαρακτήρα όπως κι εσύ. Κάποιες φορές είμαι σιωπηλή, κάποιες άλλες γίνομαι θορυβώδης και ‘προκλητική’. Είμαι ντροπαλή αλλά ταυτόχρονα δε σταματάω να φωνάζω γι’ αυτά στα οποία πιστεύω.

Γι’ αυτό έχω να σου κάνω μια πρόταση. Να αφήσουμε τους ρόλους, τις ταμπέλες και τα στερεότυπα μακριά μας, μαζί με τα ρούχα μας, πριν πέσουμε ‘γυμνοί’ στο κρεβάτι.

Πηγή: https://artyowza.wordpress.com/2010/08/08/1400/

Σκέψεις από το μπαλκόνι μου ή αλλιώς σκέψεις για το Ecotopia Biketour project

Βγήκα να καθαρίσω το μπαλκόνι μου και στο απέναντι μπαλκόνι η γειτόνισσα καθαρίζει επίσης το δικό της. Η μυρωδιά από το απορρυπαντικό φτάνει μέχρι εδώ που βρίσκομαι και μου σπάει τη μύτη. Μυρίζει πολύ ωραία σκέφτομαι, άρωμα φρεσκάδας και καθαριότητας ενώ το δικό μου μπαλκόνι δε μυρίζει τίποτα από άλλα αυτά. Εκείνη το καθαρίζει με κάποιο από τα γνωστά super power απορρυπαντικά, που σου υπόσχονται ευωδιαστή μυρωδιά, αστραφτερή καθαριότητα και πιθανότατα θανατηφόρα χημικά. Εγώ το καθαρίζω με τριμμένο φυσικό σαπούνι με αιθέρια έλαια που είχα αγοράσει από την πανελλαδική Οικογιορτή που έγινε στη Θεσσαλονίκη πριν περίπου 3 χρόνια. Ένα χάρτινο σακουλάκι και ακόμα να μου τελειώσει, παρά το γεγονός ότι καθαρίζω το σπίτι και το μπαλκόνι μου με αυτό κάθε περίπου 2-3 εβδομάδες.

Ξαφνικά κάτω από το  μπαλκόνι ακούγονται φωνές. Είναι δύο γυναίκες που καυγαδίζουν για μία θέση στάθμευσης σε ένα από τα πιο στενά δρομάκια του κέντρου της Θεσσαλονίκης, όπου με το ζόρι χωράει να περάσει ένα αυτοκίνητο ανάμεσα από τα μονίμως παρκαρισμένα που βρίσκονται στις δύο μεριές του δρόμου. Μερικοί γείτονες και καταστηματάρχες βγαίνουν έξω να παρακολουθήσουν τι συμβαίνει, ενώ εν τω μεταξύ η μία εκ των καυγαδιαζομένων γυναικών έχει καλέσει και συνομιλεί με την αστυνομία. Χωρίς να παρακολουθώ τον καυγά και ενώ συνεχίζω να σκουπίζω το μπαλκόνι μου με μία σκούπα Tiger με υπέροχα σχεδιάκια που την απέχτησα με μόνο 5 ευρώ («άραγε τι εργασιακές συνθήκες επικρατούν στα Tiger… ; πρέπει να το ψάξω και αυτό» σκεφτόμουν μέσα στο κατάστημα ενώ χάζευα την ποικιλία με τα απίθανα πραγματάκια που υπόσχονται να φέρουν την επανάσταση στην καθημερινότητά σου με πρακτικές λύσεις που  δεν μπορείς παρά να θέλεις να αποχτήσεις), σκέφτομαι:

Πόσο πιο απλή, ανέμελη, όμορφη και 'καθαρή' θα ήταν η ζωή μας εάν όλοι χρησιμοποιούσαμε στο κέντρο της πόλης μόνο τα ποδήλατά μας και τα μέσα μαζικής μεταφοράς με πραγματικά φθηνό ή δωρεάν εισιτήριο, ενώ όσοι πραγματικά το χρειάζονταν για τις μετακινήσεις εκτός πόλης (μόνο όμως όσοι και όχι υποχρεωτικά όλοι σαν να θεωρείται η απόλυτα must προέκταση του εαυτού μας), να είχαν σταθμευμένα τα  αυτοκίνητά τους σε πολύ φθηνά ή δωρεάν πάρκινγκ που θα τα παρείχε ο δήμος και θα βρίσκονταν περιφερειακά της πόλης. Απλώς σκεφτείτε το. Και αν αρχίσετε να κάνετε σκέψεις του πώς θα μπορείτε να μεταφέρετε διάφορα πράγματα ή π.χ. την άρρωστη γιαγιά σας στον γιατρό με ένα απλό και ταπεινό ποδήλατο, να ξέρετε ότι υπάρχουν τρόποι να μεταφέρεις τα πάντα με αυτό το μέσο, αρκεί να έχεις τον κατάλληλο εξοπλισμό: υπάρχουν ειδικά τρέιλερ, καθώς και διπλά ή τριπλά ποδήλατα για όλη την οικογένεια, υπάρχουν ποδήλατα που αποσυναρμολογούνται και χωράνε σε μία τσάντα, ποδήλατα που σπάνε και θα μπορούσαν να μπαίνουν σε όλα τα μέσα μεταφοράς, όπως γίνεται σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, εάν το επέτρεπε η ελληνική νομοθεσία.

Είναι δύσκολο να το σκεφτόμαστε κάθε στιγμή, όμως κάθε μας παραμικρή πράξη και κάθε μας επιλογή είναι προιόν ενός συγκεκριμένου τρόπου οργάνωσης της καθημερινής μας ζωής, από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση, που εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς και συχνότατα μεγάλα συμφέροντα, και που διαιωνίζει αυτόν τον κατεστημένο τρόπο οργάνωσης. Και το σημαντικότερο, ότι θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Από τη διατροφή μας, μέχρι τον τρόπο που διασκεδάζουμε, από τα προιόντα που χρησιμοποιούμε στο σπίτι μας, μέχρι τους τρόπους που επιλέγουμε για να μετακινούμαστε εντός και εκτός πόλης, όλα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, εάν υπήρχε η πολιτική βούληση και η συλλογική προσπάθεια από μέρους μας.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που δεν είχαμε αυτοκίνητο (οι γονείς μου δεν έχουν καν δίπλωμα οδήγησης) και όταν ήμουν μικρή ένιωθα (και πολύ πιθανό να ίσχυε κι όλας) ότι ήμουν το μοναδικό παιδί στην πόλη που μεγάλωνε σε μια οικογένεια με αυτήν (ανάμεσα σε άλλες, π.χ. δεν είχαμε ούτε τηλεόραση στο σπίτι μας) την ιδιαιτερότητα. Και ήταν κάτι για το οποίο ντρεπόμουν, γιατί ήταν τόσο περίεργο και σπάνιο. Όμως καθώς πέρασαν τα χρόνια συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσε και να μην ήταν έτσι. Θα μπορούσα να μην ντρεπόμουν, θα μπορούσαν να υπήρχαν και άλλα παιδάκια που δεν μπαίνουν σχεδόν καθημερινά σε ένα αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις τους. Αρκεί μόνο τα πράγματα να ήταν οργανωμένα διαφορετικά από την πλευρά της πολιτείας, αλλά και από την πλευρά των προσωπικών επιλογών του καθένα μας.

Αύριο, θα πάρω το ποδηλατάκι μου, θα προσπαθήσω να το βάλω μέσα στο τρένο (ελπίζω μόνο να με αφήσουν γιατί κανονικά δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο και μετά από ψάξιμο συνειδητοποίησα πόσο δύσκολο είναι να μεταφέρεις το ποδήλατό σου από τη μία πόλη στην άλλη με τρένο ή με ΚΤΕΛ, ενώ θα έπρεπε να είναι το πιο αυτονόητο πράγμα στον κόσμο), και θα πάω στα Σκόπια να συναντήσω τους Ecotopian Biketourers που ταξιδεύουν σε ολόκληρη την Ευρώπη μόνο με τα ποδήλατά τους, προωθώντας έναν πιο αειφορικό και οικολογικό τρόπο ζωής σε όλα τα επίπεδα.

Όταν μπήκα στην ιστοσελίδα τους για να διαβάσω τις βασικές οδηγίες και να προετοιμαστώ για το ταξίδι μου, εντυπωσιάστηκα με αυτά που γράφουν. Εκτός από το γεγονός ότι τα γεύματά τους αποτελούνται αποκλειστικά από διατροφή vegan οπότε επιτέλους θα βρεθώ ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν θα νιώθω ότι με κοιτούν περίεργα και που δεν θα νιώθω ότι κάθε φορά η απόφαση για το τι θα φάω θα μοιάζει με σπαζοκεφαλιά για δυνατούς λύτες, είδα ότι ανάμεσα σε άλλα, προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν τη χρήση πλαστικών συσκευασιών που χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους. Μπήκα στη διαδικασία να το σκέφτομαι και μέσα σε μισή μόνο ημέρα συνειδητοποίησα πόσο πολύ πλαστικό χρησιμοποιούμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες: από το πλαστικό σακουλάκι μέσα στο οποίο βρισκόταν οι μπάρες ενέργειας που αγόρασα από το Εν Καρπώ, μέχρι το πλαστικό κυπελάκι όπου ήπια τον καφέ μου, το πλαστικό είναι ένα υλικό που κυριαρχεί σε όλες μας τις επιλογές και δραστηριότητες, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον, την οικονομία και τους συσχετισμούς δυνάμεων ανάμεσα σε πλούσιες και φτωχές χώρες, μιας που ας μην ξεχνάμε ότι το πλαστικό παράγεται από πετρέλαιο και το πετρέλαιο αποτελεί έναν από τους πιο σπάνιους και ποθητούς φυσικούς πόρους.

Ελπίζω πως η γνωριμία μου και η συμμετοχή μου στο πολύ ενδιαφέρον Ecotopia Biketour θα είναι ευκαιρία να μάθω καινούριους τρόπους για να ζω σε μεγαλύτερη αρμονία με το περιβάλλον γύρω μου και να γνωρίσω ακόμα καλύτερα μια κουλτούρα που θα τοποθετείται ως αντίβαρο στην κουλτούρα της υπερκατανάλωσης, της υπερεκμετάλλευσης (ανθρώπων, ζώων και άψυχων αντικειμένων) και της αλόγιστης χρήσης πόρων, με την οποία έχουμε διαπαιδαγωγηθεί από μικρά παιδιά. 

Όταν γυρίσω, η περίοδος που θα ξεκινήσει θα ήθελα να είναι λίγο πιο δύσκολη αλλά γεμάτη από νέες ιδέες και νέους τρόπους, μικρούς και μεγάλους για το πώς μπορώ να αλλάξω την καθημερινότητά μου και πώς να μεταφέρω και σε άλλους ανθρώπους την εμπειρία μου. Ώστε κάποια στιγμή να μπορούμε να ελπίζουμε όλοι μαζί, ότι αυτές οι αλλαγές που θέλουμε να επιφέρουμε στον τρόπο ζωής μας να μη θεωρούνται πλέον δύσκολες ή κοπιαστικές ή επικίνδυνες ή ανέφικτες, παρά μόνο ότι αποτελούν τον μοναδικό τρόπο για να ζούμε όμορφα, υγιεινά, σε αρμονία με τους υπόλοιπους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω μας, καθώς και με αλληλεγγύη και σεβασμό προς όλους, ενώ με τον ίδιο τρόπο θα μπορέσουν να ζήσουν και όσοι έχουν την τύχη ή την ατυχία (τι από τα δύο άραγε;) να ζήσουν μετά από εμάς.

The Ecotopia Biketour Project 2014 poster

Ο χάρτης που ζωγράφισα για να κυκλοφορήσω με το ποδήλατό μου στα Σκόπια