Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014

Περιμένοντας το πλοίο

Τα πόδια μαζεμένα στο πεζούλι.

Η πλάτη πίσω στο σακίδιο.

Το βλέμμα βαρύ από την κούραση.

Αλλά η ψυχή ελαφριά σαν πούπουλο.

Ο καταπέλτης

Η στιγμή που κατεβαίνει 

ο καταπέλτης του πλοίου 

και εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά σου 

η πρώτη, μοναδική εικόνα

του μέρους 

που λαχταράς να επισκεφτείς.

Νιώθεις

ότι αγαπάς όλο τον κόσμο, 

από τον καμαρότο

που πηγαινοέρχεται 

μπροστά στην είσοδο του πλοίου, 

μέχρι τον διπλανό σου 

που περιμένει 

το ίδιο φορτωμένος με σένα.

Και βγαίνεις από το πλοίο 

με ένα χαμόγελο

καρφωμένο στο πρόσωπό σου.

Και περπατάς 

χωρίς να έχεις ιδέα 

που πηγαίνεις.

Μόνο ακολουθείς τον κόσμο 

με τους υπνόσακους και τα μεγάλα σακίδια.

Τα βήματα στο νησί

Κάθε σκαλί κι ένα πάτημα.

Κάθε πάτημα και μια ξερολιθιά.

Κάθε ξερολιθιά και μια σκέψη.

Κάθε σκέψη και μια στιγμή.

Κάθε στιγμή και μια αιωνιότητα.

Αυτά τα μέρη

Είναι κι αυτά τα μέρη

Που δεν μπορώ 

να τα φανταστώ

παρά μόνο

μαζί σου

Πρόσωπα

Πρόσωπα που κάθονται μαζί

πρόσωπα που συναντάς σκόρπια

Πρόσωπα οικεία πρόσωπα ξένα

Πρόσωπα πρόσχαρα πρόσωπα σοβαρά

Πρόσωπα εκφραστικά

και πρόσωπα ανέκφραστα.

Όλα έχουν κάτι να σου πουν

Αν κοιτάξεις

πίσω από τα πρόσωπά τους.

Μικρές στιγμές

Τη στιγμή που θα κάνουμε ντους και θα μου εξομολογηθείς ένα μυστικό σου

Τη στιγμή που θα καθίσουμε στο τραπέζι και θα μου πεις πόσο σου αρέσει να με κοιτάζεις να τρώω

Τη στιγμή που θα ξαπλώσουμε μετά από μια κουραστική μέρα και θα συνεχίσουμε να μιλάμε μέχρι το πρωί

Τη στιγμή που θα ανοίξουμε τα μάτια και θα σου πω καλημέρα

Τη στιγμή που τα βλέμματά μας θα διασταυρωθούν από μακριά

Τη στιγμή που θα μπω στο δωμάτιο και θα με κοιτάξεις με έκπληξη και χαρά

Τη στιγμή που θα διαγράφεις το πρόσωπό μου με τα δάχτυλά σου

Τη στιγμή που θα μου κάνεις έκπληξη και θα με φιλήσεις μόλις βγω από την τουαλέτα του μπαρ

Τη στιγμή που θα με φωτογραφίσεις εκεί που δεν το περιμένω

Τη στιγμή που θα με κοιτάς κλεφτά μέσα από το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου

Τη στιγμή που θα με αποχαιρετάς από την προκυμαία, λίγο πριν φύγει το πλοίο

Τη στιγμή που θα είμαι άρρωστη και θα με χαϊδεύεις μέχρι να νιώσω καλά

Τη στιγμή που θα μου διαβάζεις τις ειδήσεις για να μάθω τι έγινε στον κόσμο

Τη στιγμή που θα με κοιτάς στα μάτια και θα ξέρω ότι με αγαπάς

Τη στιγμή που θα με ρωτήσεις τη γνώμη μου για κάτι σημαντικό

Τη στιγμή που θα μου λείπεις και θα σου το πω

Όσες μεγάλες στιγμές και να ζήσουμε μαζί,

τις μικρές, απλές στιγμές θα αναζητώ σε σένα.

Η βαρύτητα των λέξεων

Οι λέξεις έχουν βαρύτητα.

Χρησιμοποίησε τις κατάλληλες

για να μη χαραμίσεις

αυτό που θες να πεις.

Και στάσου ένα λεπτό 

να αναλογιστείς

τις λέξεις 

που χρησιμοποιούν οι άλλοι

για να σου πουν αυτό που θέλουν.

Οι λέξεις μπορούν να σου δώσουν

μεγάλη χαρά.

Οι λέξεις

έχουν τη σημασία τους.