Το τέλος του 2014 έφερε και τον θάνατο, σε ηλικία 103 ετών της Christiane Lecocq, πρωτοπόρας μορφής του παγκόσμιου κινήματος νατουρισμού (γυμνισμού) στη δεκαετία του 1930, και βασικής συνιδρύτριας της Γαλλικής Ομοσπονδίας Νατουρισμού (
Fédération Française de Naturisme FFN) το 1950, της Παγκόσμιας Νατουριστικής Ομοσπονδίας (
Fédération Naturiste Internationale FNI) το 1953 που σήμερα εκπροσωπεί 38 χώρες, και των γαλλικών Club du Soleil (Κλαμπ του Ήλιου), τουριστικά κέντρα τα οποία μέχρι σήμερα προωθούν τον γυμνισμό σαν τουριστική δραστηριότητα με κοινωνικό και οικογενειακό χαρακτήρα όπως κάθε άλλη. Η Christiane Lecocq θεωρούνταν επίσης η τελευταία σύνδεση με τις απαρχές του κινήματος στις δεκαετίες 1920-1930.
Ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες στο διαδίκτυο για την Christiane Lecocq, με συγκίνησε η ιστορία αυτής της γλυκιάς και δυναμικής ηλικιωμένης γυναίκας που ασκούσε τον γυμνισμό ακόμα και στην ηλικία των 100. Μαζί με τον άντρα της Albert Lecocq, επίσης συνιδρυτή της FFN, FNI και των Club du Soleil, εξέδιδαν ένα περιοδικό αφιερωμένο στον γυμνισμό με την ονομασία La Vie au Soleil (η Ζωή στον Ήλιο).
Η Christiane Lecocq παρακολουθούσε τις γενικές συνελεύσεις του δικτύου των Club du Soleil ακόμα και μετά την ηλικία των 100, φέρνοντας μαζί της και τον 'Pepe' όπως αποκαλούσε τον Albert που είχε πεθάνει αρκετά χρόνια νωρίτερα σε ηλικία 64 ετών, υπό τη μορφή ενός μεγάλου φωτογραφικού πορτραίτου. Στην ιστοσελίδα της
FFN υπάρχουν φωτογραφίες αρχείου από τα πρώτα Club du Soleil που δημιούργησαν η Christiane και ο Albert καθώς επίσης και τα ποιήματα του Albert Lecocq, τα οποία κυκλοφορούν και σε βιβλίο με τον τίτλο Réflexes tendres (Τρυφερά αντανακλαστικά).
Έλα πιο κοντά σε μένα που σου λέω.
Αυτό το βράδυ νιώθω αναστατωμένος
από την απολαυστική σου παρουσία
ζεσταίνομαι και πολύ ανήσυχος,
ψάχνω φράσεις που δεν ακούς…
Πόσο όμορφη είσαι κάτω από αυτά τα τούλινα πέπλα,
αγαπώ τη γύμνια των μπράτσων σου;
δώσε μου το γυμνό λουλούδι του στόματός σου
και το σώμα σου, αδύνατο και νευρικό,
που αγγίζω με τα δάχτυλά μου γεμάτα περιέργεια.
Εδώ και δύο χρόνια, κάθε μέρα,
όταν φθάνω στην αγκαλιά σου
η Αγάπη
μας σημαδεύει με τα ίχνη της.
Ω! αυτή η στενή σχέση
Της ύπαρξής σου με την ύπαρξή μου…
Στο διάβολο η λογική,
Να σου δώσω… Να υποταχθώ…
Καλημέρα, μικρή μου γυναίκα…
Όχι, ήδη από την ανατολή δεν κοιμάμαι πια
Η μικρή μέρα διέκοψε
την ξεκούρασή μου και, με χαρά μέσα στην ψυχή,
σε κοιτούσα να κοιμάσαι…
τι γλυκό πρόσωπο, τι διαυγές μέτωπο
είχες, σε αυτά τα πενιχρά φώτα
του πρωινού! Άκουγα την ανάσα σου, τους αναστεναγμούς σου
και ακολουθούσα με τα μάτια τον αιλουροειδή κυματισμό
κάτω από τα σεντόνια
του νεαρού σου στήθους,
των χεριών σου…
Σκεφτόμουν το όμορφό σου σώμα ακίνητο,
μουδιασμένο από τον ύπνο
και που σύντομα θα ξεσηκωνόταν, έντονα
από το ξύπνημά σου.
Σκεφτόμουν επίσης και το όνειρό σου…
Θα ήθελα να το μαντέψω
αλλά τα λεπτά πέρασαν, πολύ σύντομα,
και κανένας δεν θα το μάθει ποτέ…
Μην ανησυχείς για την πρώτη σου ρυτίδα,
Έχω κι εγώ, ήδη, μερικές άσπρες τρίχες;
είμαστε ακόμα νέοι, ικανοί,
Τι να κάνεις, υπομένουμε τα ίχνη του χρόνου.
Ο νέος εραστής απαιτεί
ένα ατσαλάκωτο πρόσωπο, μια τέλεια καμπύλη,
το φθαρμένο σώμα τον ενοχλεί,
απαξιώνει τα περασμένα χρώματα…
Αχ! Μην ξεχνάς ότι σιγά σιγά έρχεται η ηλικία
όταν η γοητεία της καρδιάς
είναι η πιο τρυφερή εικόνα
που μπορεί να απεικονίσει την ευτυχία μας,
όταν το σώμα δεν είναι παρά ένα περιτύλιγμα,
μια υπόθεση σαρκική και μάταιη
που γεννιέται, μεγαλώνει, αναπτύσσεται,
αδυνατίζει, παρακμάζει και πεθαίνει στο τέλος…
Πάνω από την αγάπη βάζουμε τη συμπάθεια
γιατί μια μέρα η αγάπη πεθαίνει;
και μόνο η φιλία που χτίσαμε
θα ενώνει τα δύο μας σώματα…
Μετάφραση από τα γαλλικά: sun tousled©
