Μια ιστορία για την ομορφιά της άνοιξης και τη δύναμη του (γραπτού) λόγου

Μια φορά ήταν ένας τυφλός επαίτης που ζητιάνευε στη μέση του δρόμου.

Οι περαστικοί περνούσαν βιαστικά και τα χρήματα μέσα στο κουτί που τους άπλωνε ήταν λιγοστά.

"Είμαι τυφλός, βοηθήστε με" έγραφε το χαρτόνι ακριβώς δίπλα του.

Κάποια στιγμή ένας άγνωστος πλησίασε τον τυφλό και τον ρώτησε αν μπορεί να γράψει κάτι στην ταμπέλα που είχε δίπλα του.

Ο τυφλός δεν ανταποκρίθηκε και ο άγνωστος έβγαλε έναν μαρκαδόρο και άρχισε να γράφει.

Μετά από λίγο ο επαίτης δε σταματούσε να ακούει τον θόρυβο από τα κέρματα που έπεφταν μέσα στο κουτί του.

Έκπληκτος και απορημένος σταμάτησε κάποιον και του ζήτησε να του διαβάσει τι έγραφε στην ταμπέλα που είχε δίπλα του.

Ο περαστικός διαβάζοντας του απάντησε:

"Η Άνοιξη έφθασε. Εγώ δεν θα μπορέσω να τη δω ποτέ."

Υ.Γ. Την ιστορία αυτή μου διηγήθηκε η μητέρα μου όταν ήμουν μικρή. Θα πρέπει να μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση γιατί τη θυμάμαι ακόμα. Τη μεταφέρω εδώ με τα δικά μου λόγια.

Photo by ChristinSa

Όντα που αισθάνονται, όχι κρέας για τα πιάτα μας.

Κάθε λεπτό 1680 ζώα σφάζονται για την τροφή μας, με τα περισσότερα να θανατώνονται σχεδόν μόλις ενηλικιωθούν ή και μικρότερα, πολύ συχνά με εξαιρετικά βάναυσους ή και με παράνομους τρόπους, έχοντας τις πλήρεις αισθήσεις τους. Η βιομηχανία αυγών θανατώνει ζωντανά εκατομμύρια αρσενικά κοτόπουλα, επειδή δεν παράγουν αβγά και άρα δεν της αποφέρουν κέρδος. Και αυτό το Πάσχα στην Ελλάδα πάνω από 2 εκατομμύρια αμνοερίφια θα θανατωθούν για το πασχαλινό τραπέζι, ενώ η ετήσια σφαγή ζώων παγκοσμίως ξεπερνάει τα 50 δισεκατομμύρια ζώα.

Τι είναι αυτό που μας κάνει να διαχωρίζουμε τα ζώα σε ζώα συντροφιάς που αξίζουν την αγάπη και τη φροντίδα μας και να θανατώνουμε άλλα ζώα με σκοπό το κέρδος και τη γευστική ικανοποίησή μας; Από την άλλη τι είναι αυτό που κάνει ορισμένους λαούς της Ανατολής να διαχωρίζουν τα ζώα με τον αντίθετο τρόπο, θεωρώντας ιερά ζώα τις αγελάδες και θανατώνοντας ζώα όπως σκύλους για το τραπέζι τους; Πώς και πότε μάθαμε να μη συγκινούμαστε μπροστά στη σφαγή ενός ζώου που θα γίνει κρέας στο πιάτο μας, αλλά να μας συγκινεί το σκυλάκι που παίζει μαζί μας και με τα παιδιά μας; Παραβλέποντας μάλιστα το γεγονός ότι ζώα όπως τα γουρούνια μπορούν να μάθουν τριπλάσιες εντολές από έναν σκύλο και να τις θυμούνται έως τρία χρόνια.

Η χορτοφαγία και ο βιγκανισμός (ή αλλιώς αυστηρή χορτοφαγία) σαν στάση ζωής πρεσβεύουν την ισότητα και τον σεβασμό απέναντι σε όλα τα ανθρώπινα και μη ανθρώπινα όντα, ενώ καταδικάζουν το γεγονός ότι στη βιομηχανία κρέατος και σε άλλες βιομηχανίες (κτηνοτροφία, καλλυντικών, φαρμάκων, γούνας) κάποια ζώα προορίζονται προς εκμετάλλευση και θανάτωση από τον άνθρωπο με σκοπό το κέρδος.

Αυτό το Πάσχα … δεν υπάρχει δικαιολογία για τη θυσία τους.

Είναι όντα που αισθάνονται, όχι κρέας για τα πιάτα μας.

Πηγές:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=314859 

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=86874

http://www.eyedoll.gr/ngine/article/3074

http://www.zoosos.gr/article/1422/pasha-gia-t-arnakia

Poster by Cris Goudi

Poster by Cris Goudi

Προχθές το βράδυ γυρνούσα σπίτι μου με το ποδήλατο και με εντυπωσίασε η επιστράτευση αστυνομικών δυνάμεων σε ολόκληρη την οδό Κεραμοπούλου (που βρίσκεται στο πάνω μέρος της πλατείας Αγ. Σοφίας), στο κέντρο. Υπήρχε κλούβα παρκαρισμένη στη μέση της οδού και διμοιρία παραταγμένη κατά μήκος, με 3-4 αστυνομικούς σε κάθε γωνία με τους κάθετους δρόμους.

Πλησίασα έναν από αυτούς για να ρωτήσω:
-Γιατί υπάρχει αστυνομία; Έγινε κάτι;
-Όχι μην ανησυχείτε καθόλου, δε συνέβη απολύτως τίποτα.
- Και τότε, γιατί τόση αστυνομία, τι συμβαίνει;
-Κοιτάξτε να δείτε, η παρουσία της αστυνομίας θα συνεχιστεί, και μάλιστα θα εντατικοποιηθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, με αλλαγή βάρδιας στο σημείο αλλά με συνεχή παρουσία στην περιοχή. Εσείς όμως μπορείτε να είστε ήσυχη, η περιοχή είναι απολύτως ασφαλής.
-Όταν λέτε το επόμενο χρονικό διάστημα, εννοείτε καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας;
-Όχι, όλη την περίοδο μέχρι την ημερομηνία των εκλογών.
-Καλά, και μέχρι τις εκλογές θα είναι η γειτονιά έτσι, γεμάτη αστυνομία σε μόνιμη βάση; Για ποιο λόγο;
-Επειδή υπήρξαν περιστατικά κατάληψης πολιτικών γραφείων από ανθρώπους, που βέβαια κι εκείνοι ως εργαζόμενοι διεκδικούσαν τα δικαιώματά τους, και η περιοχή εδώ έχει πολλά πολιτικά γραφεία. Εσείς όμως δε χρειάζεται να ανησυχείτε καθόλου, η περιοχή είναι ασφαλής και μπορείτε να συνεχίσετε ήσυχη τη βόλτα σας.

Τι παράλογο και ειρωνικό.. ένα πολιτικό σύστημα που έχει χάσει τη ‘νομιμότητά’ του στα μάτια των πολιτών, θωρακίζεται για να προστατευθεί απέναντί τους (αντί να συμβαίνει το αντίθετο) χρησιμοποιώντας αστυνομοκρατία και καταστολή την περίοδο άσκησης του πιο σημαντικού δημοκρατικού δικαιώματος, δηλαδή των εκλογών.

Ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης.

Με αφορμή την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου αναλογίστηκα για τον έρωτα. Και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μετά από 33 χρόνια ζωής σε αυτόν τον πλανήτη και αρκετές προσπάθειες να ερωτευτώ και να με ερωτευτούν, το μόνο σίγουρο είναι ότι στον έρωτα τίποτα δεν είναι σίγουρο. Αν σε αυτό προσθέσεις και την αβεβαιότητα που προκαλεί η κρίση, καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για αβεβαιότητα που χτυπάει κόκκινο. Όταν λοιπόν είναι τόσο δύσκολο να βρεις κάτι τόσο μη χειροπιαστό όπως ο έρωτας γενικά, τι ελπίδες υπάρχουν να τον βρεις στα χρόνια της κρίσης ειδικά;

Με τι όρεξη και πώς να τολμήσεις να ερωτευτείς εάν δεν ξέρεις που μπορεί να βρίσκεσαι τον επόμενο μήνα ή τον επόμενο χρόνο, στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα ή το εξωτερικό; Και με τόσες περικοπές, θα σου φτάνουν άραγε τα χρήματα για να πηγαινοέρχεσαι; Αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Ακόμα και αν αποφασίσεις να μείνεις στην πόλη όπου ζεις, πώς να αναθρέψεις τον έρωτά σου αν δεν διαθέτεις τα απαραίτητα χρήματα για να βγεις έξω, να διασκεδάσεις, έστω να νοικιάσεις μια ταινία στο σπίτι..; Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει κόσμος ή μέρες που πολλοί από εμάς μετράνε ακόμα και το 50λεπτο στο πορτοφολάκι τους.

Από την άλλη, ο έρωτας μπορεί να λειτουργήσει ως το αποτελεσματικότερο αντίδοτο στην κρίση, το ισχυρότερο αντικαταθλιπτικό. Ίσως το μοναδικό που διατηρεί την ικανότητά σου να χαμογελάς και να ονειρεύεσαι όταν όλα γύρω σου συνωμοτούν για το ακριβώς αντίθετο. Να σου ξαναδώσει την όρεξη για ζωή και την ενέργεια που ύπουλα αλλά σταθερά, σου ρουφάει ο αγώνας της καθημερινότητας. Να σε κάνει πιο δημιουργικό, πιο δραστήριο, πιο ευφυή, πιο αισιόδοξο. Γι’ αυτό και μόνο αξίζει να ερωτευτείς. Και αν αξίζει να ερωτευτείς, τότε που και πώς μπορεί να βρεθεί ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης;

Ως γνωστό, ο έρωτας θα σε βρει εκεί που δεν τον περιμένεις. Απλά στα χρόνια της κρίσης μπορεί να είναι διαφορετικοί οι λόγοι που θα σε ρίξουν στην αγκαλιά του: μπορεί να ερωτευτείς κάποιον που έχασε τη δουλειά του, αλλά παραμένει δραστήριος, δημιουργικός και αισιόδοξος. Ή που βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευθεί τον ελεύθερό του χρόνο για να ανακαλύψει ένα κρυφό του καλλιτεχνικό ταλέντο. Μπορεί να ερωτευτείς κάποιον που κάνει δυο και τρεις δουλειές ή υπερωρίες αλλά παρ’ όλα αυτά βρίσκει χρόνο για σένα. Κάποιον που είναι διατεθειμένος να σε περιμένει αν αναγκαστείς να φύγεις σε άλλη πόλη γιατί δε βρίσκεις δουλειά στην πόλη που είσαι. Κάποιον που θα σε στηρίξει εάν χάσεις τη δουλειά σου και θα σου δώσει ενέργεια και δύναμη για να ριχτείς στην αναζήτηση καινούριας.

Μπορεί μάλιστα να κάνεις καλύτερες και σοφότερες επιλογές ερωτικών συντρόφων λόγω κρίσης. Να αφήσεις να σε καθοδηγήσουν περισσότερο τα αισθήματα και η καρδιά σου και όχι η λογική, το επαγγελματικό προφίλ ή άλλου είδους συμβάσεις. Χαρακτηριστικό το ρητό που άκουσα πριν από καιρό: « Τώρα με την κρίση, ο κόσμος θα αρχίσει να παντρεύεται από έρωτα». Ευκαιρία λοιπόν να αναζητήσεις τον έρωτα 

που στηρίζει, δεν ανταγωνίζεται

που δείχνει κατανόηση, δεν κατακρίνει

που εξελίσσει, δεν σε αφήνει στάσιμο

που ακολουθεί περισσότερο την καρδιά, και λιγότερο τη λογική

που βασίζεται σε μικρές πράξεις, όχι μεγάλα λόγια

που κινητοποιεί, δεν αποθαρρύνει
που εμπιστεύεται, δε δυσπιστεί

που παίρνει ρίσκα και δε φοβάται.

Είναι εύκολο να βρεθεί αυτός ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης; Ίσως και να είναι… Θυμήσου μόνο αν τον βρεις να τον κρατήσεις.. όχι με νύχια και με δόντια, αλλά με φτερά και πούπουλα.

Photo by ChristinSa

Αυτήν τη χρονιά εύχομαι να μην τελειώνει η λίστα με τους λόγους για τους οποίους αγαπάτε τους ανθρώπους γύρω σας. 
Εγώ πάντως δε βρίσκω τέλος στη δική μου λίστα. 
Και μην ξεχνάτε να χορεύετε, να γελάτε και να είστε ερωτευμένοι! 
Έτσι να σας βρει το 2014 και κάθε νέος χρόνος. Καλή και δημιουργική χρονιά!

Κάντε έρωτα αντί για πόλεμο, και όνειρα αντί για εφιάλτες..

Εσείς πιστεύετε στα θαύματα; Όχι σε κείνα τα μεγάλα, που πρέπει να προσευχηθείς για να γίνουν ή που γίνονται υπό προϋποθέσεις, αλλά στα άλλα, τα μικρά θαύματα.

Τα θαύματα που προέρχονται από τους γύρω σου εκεί που δεν το περιμένεις. Τις μέρες που νιώθεις ότι τίποτα δεν πάει καλά, η μια ατυχία διαδέχεται την άλλη, και χάνεις ελαφρώς την πίστη σου σε σένα και στους άλλους ανθρώπους.

Τότε, που έρχεται ένα αστείο μήνυμα από έναν φίλο, ένα ζεστό σχόλιο, ένα e-mail αναγνώρισης κάποιας δουλειάς που έχεις κάνει, μια ενδιαφέρουσα κουβέντα με φίλους, μια γνωριμία με ανθρώπους που μοιράζεστε τα ίδια όνειρα, μια υπενθύμιση για όσα είσαι, και για όσα είναι οι άλλοι. Και για όσα μπορούν να γίνουν.

Τότε που ξαναθυμάσαι, μέσα σε μια στιγμή, ότι η ζωή είναι τόσο ωραία που και να θέλεις να μην την αγαπήσεις, δεν θα σε αφήσει για πολύ.

Αυτά είναι τα άλλα, τα μικρά θαύματα. Αυτά που κάνουν τη λύπη χαμόγελο και το χαμόγελο  τρανταχτό γέλιο. Τα θαύματα που προέρχονται από τους ανθρώπους γύρω σου και μοσχοβολούν αγάπη, ζεστασιά και αλληλεγγύη. Τα μικρά θαύματα της καθημερινότητας.

Illustration by Christina Tsevis